Τεύχος 4, Τόμος 25, 2005

Η επιτυχημένη οστική ανάπλαση υπολειμματικής φατνιακής ακρολοφίας που πρόκειται να δεχθεί οστεοενσωματούμενα εμφυτεύματα απαιτεί την πραγματοποίηση μιας σειράς από βιολογικές διεργασίες, οι οποίες εξαρτώνται από τη διατήρηση αφενός των οστεογενετικών κυττάρων που προέρχονται από την περιοχή της βλάβης και αφετέρου του χώρου που απαιτείται για την ανάπλαση. Στην εργασία αυτή θα παρουσιαστεί μια κλινική περίπτωση κατά την οποία μετά την τοποθέτηση δύο οστεοενσωματούμενων εμφυτευμάτων έγινε με επιτυχία προσπάθεια ανάπλασης του οστίτη ιστού με τη βοήθεια της νέας βραδέως απορροφήσιμης μεμβράνης κολλαγόνου τύπου Ossix (3i)  και απομεταλλικοποιημένου οστικού αλλομοσχεύματος που έχει υποστεί διαδικασία ξήρανσης και ψύξης (DFDBA).

A successful guided bone regeneration procedure for future implant site requires the achievement of a series of biological actions which depend on the preservation of the osteoblastic cells derived from the lesion site. Also it depends on the volume of the defect space to be accomplished. This case report presents a guided bone regeneration procedure that occurred simultaneously to the placement of two osseointegrated implants by using a new absorbable collagen “Ossix” and Demineralized Freeze Dried Allograft  (DFDBA).

Η αρχή της λειτουργίας του στοματογναθικού συστήματος προϋποθέτει δομική και ανατομική ακεραιότητα των παραγόντων που το απαρτίζουν παράλληλα με την αρμονική και συντονισμένη λειτουργία τους.
Η διαταραχή αυτής της λειτουργίας, εκτός της κλασσικής συμπτωματολογίας της, εκφράζεται επίσης και με αλλαγή του κινητικού προτύπου της κάτω γνάθου ταυτόχρονα με τη μεταβολή της στατικής της θέσης, κατά τη μέγιστη συγγόμφωση, εξαιτίας είτε πιθανών πρόωρων επαφών, είτε χρόνιου και παρατεταμένου μυϊκού σπασμού.
Στόχος αυτής της εργασίας είναι να παρουσιάσει αφενός μεν τη φυσιολογική λειτουργία που διέπει την κινησιολογία της κάτω γνάθου, αφετέρου δε να επισημάνει τη διαγνωστική σημασία που χαρακτηρίζει την απόκλιση από το φυσιολογικό των λειτουργικών τροχιών και θέσεών της.

The principle of stomatognathic system΄s function involves structural and anatomical integrity together with harmonic and co-ordinated function of the related factors.
The disorder of this function, apart from its classical symptomatology, is also expressed by a change of the mandibular΄s movement pattern and position on maximum intercuspation, caused probably by premature contacts.
The aim of this study is to present the normal function of mandibular and to show the use of deviations of  mandibular΄s movements and position in diagnosis.

Το υδροξείδιο του ασβεστίου χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια ως ουδέτερο στρώμα για την προστασία του πολφού σε εμφράξεις σύνθετης ρητίνης. Ο σκοπός της μελέτης αυτής ήταν η παρατήρηση με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (SEM) της επαφής ενός υδροξειδίου του ασβεστίου και μιας σύνθετης ρητίνης στην οδοντίνη κάτω από συνθήκες ενδοπολφικής πίεσης.
Στη μελέτη αυτή χρησιμοποιήθηκαν 12 τρίτοι γομφίοι οι οποίοι με μικροτόμο σκληρών ιστών κόπηκαν οριζοντίως στο ύψος του διχασμού των ριζών παράλληλα στο όριο αδαμαντίνης -οστείνης. Μια δεύτερη τομή παράλληλη της πρώτης έγινε στη μύλη, έτσι ώστε το υπολειπόμενο πάχος της οδοντίνης επάνω από τον πολφικό θάλαμο να είναι 1,5 mm. Η κάτω επιφάνεια των δοκιμίων συγκολλήθηκε σε ακρυλικές πλάκες, οι οποίες είχαν οπές που επέτρεπαν την επικοινωνία του πολφικού θαλάμου με τον εξωτερικό χώρο με τη βοήθεια μεταλλικού σωλήνα, ο οποίος συνδεόταν με στήλη ύδατος ύψους 34 cm. Στο μέσον της επιφάνειας της οδοντίνης όλων των δοκιμίων τοποθετήθηκε ένα στρώμα χημικά σκληρυνόμενου υδροξειδίου του ασβεστίου (Life, Kerr).  Στα 8 δόντια τοποθετήθηκε ο συγκολλητικός παράγοντας Prompt L-Pop (Espe-3M) στην οδοντίνη και μετά τοποθετήθηκε η σύνθετη ρητίνη P-60 (Espe-3M), έτσι ώστε να καλύπτει το υδροξείδιο του ασβεστίου και σε πάχος 2 mm. Τα υπόλοιπα 4 δοκίμια χρησιμοποιήθηκαν ως μάρτυρες. Μετά έγιναν τομές στο μέσον των δοκιμίων, κατασκευάστηκαν εκμαγεία (replicas) από εποξειδική ρητίνη και κατόπιν οι τομές εξετάστηκαν με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης SEM).
Τα αποτελέσματα έδειξαν άριστη επαφή της σύνθετης ρητίνης στην οδοντίνη, ενώ αντίθετα μεταξύ οδοντίνης και υδροξειδίου του ασβεστίου εμφανίστηκε η ύπαρξη σημαντικού κενού.

Calcium hydroxide has been used as a liner in resin composite restorations to protect the pulp. The rurpose of this study was to observe, by SEM the interface between the adhesive resin and the dentinal surface and the interface between calcium hydroxide and dentine following application and polymerization of the resin composite.
Freshly extracted human molar teeth were sectioned horizontally parallel to cementoenamel junction. A second parallel cut was made to remove the occlusal enamel from the crown segment. The lower surfaces of the specimens were bonded to acrylic blocks. These blocks had metallic tubing extending through it, from its upper to its lower surface and connected with a plastic tube to a water column, to produce a pressure of 34 cm water.
A light layer of calcium hydroxide Life (Kerr), was applied over the dentinal surface. Thereafter the dentinal surfaces were treated with the Prompt L-Pop (Espe 3M) dentinal adhesive system and a layer of composite resin P-60 (Espe-3M) of not more than 2 mm was applied. Sectioning of the teeth into approximately equal halves longitudinally through the restorations was done using a rotaring diamond blade. The sections were then replicated by making an impression with vinylsilicone material, on the surface, and an epoxy resin die was constructed 24h later. The set models (replicas) were mounted on stubs and examined under a SEM.
The results indicated that polymerization shrinkage of the resin composite caused the separation of the calcium hydroxide from the dentinal surface. Where the adhesive was applied directly to dentin, it adhered closely, forming a gap-free attachment. 

Ο υπερτροφικός χαλινός αποτελεί συχνά πηγή προβλημάτων στην καθημερινή οδοντιατρική πράξη και σοβαρή πηγή διχογνωμιών για τις ενδείξεις αφαίρεσής του. Στη μελέτη αυτή αναφέρονται τα προβλήματα που σχετίζονται με τον μη φυσιολογικό χαλινό και αφορούν την ορθοδοντική, την προσθετική, την περιοδοντολογία, την παιδοδοντία ή την αισθητική  και γίνεται λεπτομερής αναφορά στις υπάρχουσες χειρουργικές τεχνικές για την αφαίρεσή του.  

The prominent frenum constitutes, very often, source of problems in the daily dental practice and serious point of controversial views for the indications ot its removal. This study report the problems that are related with not physiologic frenum and concern orthodontics, prosthetics, periodontology, paedodontics and aesthetic dentistry and the existing surgical techniques for the appropriate management.