Τεύχος 4, Τόμος 24, 2004

Κοιτώντας προς τα πίσω την ιστορία τ ης γαλ-βανοτεχνικής και την τελειοποίηση της προκειμένου να την εφαρμόσουμε στην οδοντοτεχνική, φαντάζει σαν ένα ρομάντζο: ένα συνεχές ανεβοκατέβασμα, πρωτοποριακά επιτεύγματα, αλλά και πισωγυρίσματα χαρακτηρίζουν τη χρονική αυτή περίοδο. Μόλις το 1989 έγινε η έκρηξη. Τα μηχανήματα της νέας γενιάς εμφάνιζαν ακόμα ελατώματα, παρήγαγαν όμως, για πρώτη φορά, εύχρηστες κατασκευές. Χάρις στη συνεχή εξέλιξη στον τομέα της γαλβα-νοτεχνικής, αυτή είναι πλέον μέθοδος ρουτίνας ακόμα και για μικρότερα εργαστήρια. Ο συγγραφέας της ακόλουθης εργασίας παρουσιάζει, με βάση μία περίπτωση, την κατασκευή τηλεσκοπικών στεφανών με γαλβανοπλαστι-κή. Σ’αυτή την περίπτωση τοποθετείται με γαλβανισμό ένα ομοιόμορφο στρώμα χρυσού επάνω στις εσωτερικές καλύπτρες που έχουν κατασκευαστεί με χύτευση. Στη συνέχεια κατασκευάζονται με γαλβανισμό οι εξωτερικές κατευθείαν επάνω στις εσωτερικές καλύπτρες. Στόχος είναι η απόλυτη εφαρμογή και η ομοιογένεια όλων των τμημάτων.

Τα ενδοστικά εμφυτεύματα αποτελούν πλέον αναπόσπαστο μέρος του σχεδίου θεραπείας όσον αφορά τη θεραπευτική αποκατάσταση τόσο της ολικής όσο και της μερικής νωδό-τητας, συμπεριλαμβανομένης και της μεμονωμένης απώλειας δοντιού. Τα εμφυτεύματα, μέσω της βιολογικής διαδικασίας της οστεοενσωμάτωσης, παρέχουν τη στηρικτική δομή που διασφαλίζει τη μακροχρόνια λειτουργικότητα και αισθητική των εμφυτευματικών προσθετικών αποκαταστάσεων είτε κινητών είτε ακίνητων. Σκοπός της βιβλιογραφικής αυτής ανασκόπησης είναι να παρουσιάσει τις βασικές αρχές των βιολογικών διεργασιών της οστεοενσωμάτωσης και κυρίως τις διαφοροποιήσεις που υφίστανται σε τροποποιήσεις της οστεοενσωματούμενης επιφάνειας.

Dental endosseous implants appear as an essential element of the majority of treatment plans for the prosthetic restoration in patients with full or partial tooth loss. Dental implants though the biological process of osseoin-tegration may ensure the long term success in both functional and esthetic demands of the patient since they can be an integral part of removable and fixed prosthetics. The major objective of this review article is to present the biologic principles of osseointegration and its diversifications as a result of implant surface variations.

Οι κακοήθεις νεοπλασίες συχνά συνοδεύονται από χαρακτηριστικές εκδηλώσεις στο δέρμα, τους βλεννογόνους και άλλα σημεία του σώματος. Οι εκδηλώσεις αυτές ονομάζονται παρανεοπλασματικές και τις περισσότερες φορές ακολουθούν χρονικά την ανίχνευση του νεοπλάσματος, ενώ σπανιότερα η ανίχνευση τους μπορεί να είναι ταυτόχρονη ή και να προηγείται της εύρεσης του νεοπλάσματος. Η σχέση τους με την εξέλιξη της νεοπλασίας καθιστά τις παρανεοπλασματικές εκδηλώσεις δείκτη αδράνειας ή υποτροπής της νόσου.Η κλινική τους εικόνα δεν είναι πάντα διαγνωστική και μπορούν να εμφανίζονται μέσα από ευρύ φάσμα βλαβών. Οι συχνότερα εμφανιζόμενες παρανεοπλασματικές εκδηλώσεις στη στοματική κοιλότητα είναι η παρανεοπλασματική πέμφιγα, η κακοήθης μελανίζουσα ακάνθωση, η αμυλοείδωση της γλώσσας και το ουλωτικό πεμφιγοειδές με αντισώματα έναντι της επιλιγκρίνης.Η συμπτωματική θεραπεία των εκδηλώσεων αυτών έχει μέτρια αποτελέσματα, σε αντίθεση με την επιτυχημένη αντινεοπλασματική θεραπεία, η οποία βελτιώνει σε αρκετές περιπτώσεις τη βαρύτητα των εκδηλώσεων.

Malignant diseases in many cases are accompanied by secondary mucocutaneous manifestations, which are called paraneoplastic. Clinically, the initial appearance of the paraneoplastic signs and symptoms may precede, follow or coincide with the detection of the neoplasm. The parallel activity of the paraneoplastic manifestation with the course of the tumour is a useful marker of remission or recurrence of the malignant disease.The best well-known paraneoplastic manifestations in the oral cavity are paraneoplastic pemphigus, anti-epiligrin cicatricial pemphigoid, amyloidosis of the tongue and malignant acanthosis nigricans. Beside the treatment and prognosis, the clinical oral examination is important because it can lead to the detection of the internal malignancy.

Είναι γνωστό, ότι η έξοδος εμφρακτικών υλικών πέρα από το ακρορριζικό τρήμα μπορεί να έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα τη συμπτωματολογία του ασθενή ή σε απώτερο χρόνο υψηλά ποσοστά εμφάνισης περιακρορριζικών αλλοιώσεων, με συνέπεια την αποτυχία της ενδοδοντικής θεραπείας. Αυτά κατά κύριο λόγο οφείλονται στην έξοδο των υλικών, εξαρτώνται όμως και από το είδος τους. Βάσει των αρχών της έμφραξης και βιολογικής απόφραξης του ακρορριζίου επιβάλλεται σεβασμός στους ιστούς που καλείται ο οδοντίατρος να θεραπεύσει και ιδιαίτερη προσοχή στους κάθε είδους χειρισμούς.Στην εργασία αυτή εξετάζονται όλες οι παραπάνω παράμετροι και αναπτύσσονται οι απαραίτητες προϋποθέσεις και μέθοδοι για την πρόληψη του συγκεκριμένου προβλήματος. Αυτές αφορούν τεχνικές και υλικά που χρησιμοποιούνται σε δόντια με φυσιολογική μορφολογία ριζικών σωλήνων, με παραλλαγές, καθώς και σε συμβάματα.

Extrusion of the root canal filling materials beyond the apex of the tooth has been shown to cause problems ranging from mild inflammatory reactions to high incidence of periapical lesions in the longer term. Persistence of irritation is associated with painful symptoms of the patient and always results in endodontic treatment failure. This is mainly caused by the overextension of materials, however it is also conditioned by the kind and biologic properties of the materials used. As the principles of root filling and biological obstruction of the apex demand, care and caution must be exercised when teeth are treated endodontically.All the above-mentioned parameters are discussed in this literature review, also the necessary conditions and methods that should be respected in order to prevent this problem. Root canal filling materials should be carefully selected and used under control in cases of teeth with normal or variant root canal morphology, as well as in cases of sequelae.