Τεύχος 4, Τόμος 23, 2003

Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τους οδοντιάτρους αποτελεί η επιτυχημένη και μακροπρόθεσμη θεραπεία πολύρριζων δοντιών με απώλεια πρόσφυσης στην περιοχή του διχασμού. Η τεχνική της εκτομής ρίζας ίσως να αποτελεί εναλλακτική λύση. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι να παρουσιάσει τις ενδείξεις και τις αντενδείξεις, καθώς και τα κριτήρια επιλογής της τεχνικής αυτής. Επίσης, αναφέρονται λεπτομέρειες για τις αρχές που θα πρέπει να διέπουν την ενδοδοντική θεραπεία, καθώς και την προσθετική αποκατάσταση που θα ακολουθήσει. Τέλος, περιγράφονται βήμα προς βήμα τα κλινικά στάδια της χειρουργικής τεχνικής.

The successful and long-term treatment of multirooted teeth with attachment loss intothe furcation area, has always been one of the greatest challenges to dentists. Root resection may be an option. The purpose of this literature is to present the indications and contraindications for root resection as well as the factors for the selection of the suitable cases. Moreover endodontic and occlusial conciderations are mentioned. Last but not least the clinical stages of the technique are described. In this way the clinician can evaluate the treatment approach that would provide a long-term benefit to the patient.

Ο σκοπός αυτής της εργασίας είναι η μελέτη του φαινομένου της ολιγοδοντίας. Η αγένεση των δοντιών μελετάται σε νεογιλή και μόνιμη οδοντοφυΐα, ερευνάται η επίδραση του φύλου στην έκφραση του εν λόγω φαινομένου και η συχνότητα εμφάνισης του στις διάφορες ομάδες του πληθυσμού. Αναζητείται στη συνέχεια η αιτιολογία του φαινομένου τις ολιγοδοντίας με βάση θεωρείες διατυπωμένες τα τελευταία 20 χρόνια, μέχρι και τις πρόσφατες αιτιολογικές προσεγγίσεις που έγιναν με τη βοήθεια των νέων εξελίξεων στον τομέα της μοριακής γενετικής. Στην παρούσα ανασκόπηση αναφέρεται επίσης η επίδραση της ολι-γοδοντίας στον σχηματισμό των δοντιών, στη μορφολογία τους και στη συμμετρία γενικότερα της οδοντοφυΐας, ενώ διερευνάται η ανάγκη λήψης ακτινογραφιών και οι δυνατότητες που παρέχουν αυτές στη διάγνωση του φαινομένου. Ακολούθως, σκιαγραφείται η επίδραση της ολιγοδοντίας στον σχηματισμό του προσώπου και μελετώνται τα διάφορα συγκλεισια-κά σχήματα που συναντάμε σε άτομα με συγγενείς ελλείψεις δοντιών. Καταληκτικά αναφέρονται και τα προτεινόμενα θεραπευτικά σχήματα.

The purpose of this study is to discuss the pehnomenon of oligodontia. Tooth agenesis is studied both in primary and permanent dentition. The role of gender is also under study and so is the incidence of oligodntia in different population groups. Based on theories developed over the past 20 years about tooth agenesis and considering the recent developments on human molecular genetics we are approaching the underlying causes of this phenomenon. The connection between oligodontia and tooth formation, tooth morphology as well as the symmetry of dentition is also under survey. In addition to the above we are dealing with the necessity ofradiographs in order to diagnose the phenomenon. Last but not least we are looking not only into face structures in connection with oligodontia but also to occlusion in individuals with congenitally missing teeth. To sum up we are pointing the suggested treatments to follow in each case.

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι χρόνια διαταραχή μεταβολισμού υδατανθράκων, λιπών και πρωτεϊνών, ήπιας ή σοβαρής μορφής, που οφείλεται σε σχετική ή απόλυτη έλλειψη ινσουλίνης. Ο πληθυσμός προσβάλλεται από τη νόσο αυτή σε ποσοστό 1.4-4%. Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μία νόσος η οποία αφορά άμεσα τον οδοντίατρο, αφενός μεν γιατί πολλά από τα πρώιμα του σημεία εμφανίζονται στη στοματική κοιλότητα, αφετέρου δε διότι πολλές φορές το σχέδιο θεραπείας διαβητικών ασθενών παρουσιάζει ορισμένες ιδιαιτερότητες, ειδικά όσον αφορά στη χειρουργική του στόματος. Έτσι, στοματολογικές εκδηλώσεις όπως ξηροστομία και γλωσσοδυνία, φλεγμονές και λοιμώξεις, ύπαρξη γενικευμένης περιοδοντικής προσβολής και διαταραχές στη νεογιλή οδοντοφυΐα είναι σημεία τα οποία πρέπει να προκαλέσουν την υποψία του οδοντιάτρου ότι βρίσκεται μπροστά σε διαβητικό άτομο.Εφόσον ο ασθενής είναι βεβαιωμένα διαβητικός, ο οδοντίατρος έχει υποχρέωση να λάβει λεπτομερές ιστορικό της νόσου, το οποίο πρέπει να έχει υπόψη κατά την κατάρτιση του σχεδίου θεραπείας. Έτσι, ανάλογα με την κατάσταση του ασθενούς, πρέπει να ρυθμιστεί η προεγχειρητική αγωγή, ο χρόνος της επέμβασης, το είδος του χορηγούμενου αναισθητικού, οι χειρουργικοί χειρισμοί καθώς και η μετεγχειρητική αγωγή, ενώ πολλές φορές κρίνεται απαραίτητη η χορήγηση προληπτικής αντιβίωσης πριν την επέμβαση. Τέλος, απαραίτητη για τον οδοντίατρο, είναι η γνώση πρόληψης, διάγνωσης αλλά και αντιμετώπισης των οξέων επιπλοκών του διαβήτη, οι οποίες μπορεί να εκδηλωθούν στον χώρο του οδοντιατρείου.

Diabetes mellitus is a complex syndrome of disordered metabolism and elevated blood glucose. It results from absolute deficiency of insulin secretion or a combination of insulin resistance and inadequate insulin secretion. It affects about 1.4 – 4% of the population. Diabetes mellitus is a syndrome that concerns the dentist because of some signs that can be observed in the oral cavity of diabetic patients. These signs may be accelerated periodontal disease and other intraoral inflammations, xerostomia and disorder on the dental development and eruption of permanent teeth in children. Besides, the treatment plan of diabetic patients has to be modified especially for oral surgery operations.If the patient is sure that is diabetic, the dentist has to complete a detailed history of the syndrome. Thus, proportionate to the historic of the patient, the dentist will register the preoperative and postoperative treatment, the kind of the anesthetic solution that will be used, the necessity to give prophylactic antibiotics etc. Finally, the knowledge of the prevention, diagnosis and treatment of the complications that may happen in the dental office, is essential.

Οι παραθυρεοειδείς αδένες συνιστούν μια ομάδα ενδοκρινών αδένων οι οποίοι συνδέονται ανατομικά και λειτουργικά με τον θυρεοειδή αδένα. Τα κύτταρα τους παράγουν δύο ορμόνες, την παραθορμόνη και την καλσιτονίνη, οι οποίες ευθύνονται για τον μεταβολισμό του ασβεστίου και του φωσφόρου.Οι διαταραχές της λειτουργίας τους διαιρούνται σε δυο μεγάλες κατηγόριες: αυτές που προκαλούν υπερλειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων και αυτές που προκαλούν μείωση ή παύση της λειτουργίας τους.Η δυσλειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων προκαλεί συστηματικές διαταραχές που συνοδεύονται από στοματικές εκδηλώσεις. Οι εκδηλώσεις αυτές είναι ποικίλες και αφορούν πολλούς τομείς της οδοντιατρικής.

The parathyroid glands constitute a group of endocrine glands that are anatomically and fuctionally connected to the thyroid gland.Their cells produce 2 hormones, PTH and calcitonin, that are responsible for the metabolism and regulation of blood levels of calcium and phosphorus.Parathyroid glands functional disturbances are divided into 2 main groups:

1. those that cause hyperfunction (hyperparathyroidism)
2. those that cause hypofunction (hypoparathyroidism)

Parathyroid glands malfunctions cause systemic disturbances that are accompanied by symptoms in the oral cavity. Oral manifestations are variable and are concerned with many fields in dentistry.