Τεύχος 3, Τόμος 24, 2004

Τα συστήματα των εμφυτευμάτων και οι δυνατότητες των προσθετικών κατασκευών πάνω σε αυτά είναι ποικίλες. Είναι ιδιαίτερα δύσκολο για τον πρωτοασχολούμενο να επιλέξει εκείνο τον δρόμο που συνάδει με τον προσωπικό τρόπο εργασίας του. Ο συγγραφέας μας έχει ήδη μεγάλη πείρα με τα πιο εύχρηστα συστήματα εμφυτευμάτων και ανεξάρτητα απ’ αυτά έχει δημιουργήσει μια πρακτική διαδικασία για την κατασκευή προσθέσεων από τιτάνιο. Στην εργασία του αναφέρεται λεπτομερώς στις δυνατότητες που προσφέρει το τιτάνιο και περιγράφει τον τρόπο δουλειάς του και τον συνδυασμό προκατασκευασμένων τμημάτων με χυτευμένα.

Τα ενδοστικά εμφυτεύματα αποτελούν πλέον αναπόσπαστο μέρος του σχεδίου θεραπείας όσον αφορά τη θεραπευτική αποκατάσταση τόσο της ολικής όσο και της μερικής νωδό-τητας, συμπεριλαμβανομένης και της μεμονωμένης απώλειας δοντιού. Τα εμφυτεύματα, μέσω της βιολογικής διαδικασίας της οστεοενσωμάτωσης, παρέχουν τη στηρικτική δομή που διασφαλίζει τη μακροχρόνια λειτουργικότητα και αισθητική των επιεμφυτευματικών προσθετικών αποκαταστάσεων, είτε κινητών είτε ακίνητων. Σκοπός της βιβλιογραφικής αυτής ανασκόπησης είναι να παρουσιάσει τις βασικές αρχές των βιολογικών διεργασιών της οστεοενσωμάτωσης και κυρίως τις διαφοροποιήσεις που υφίστανται σε τροποποιήσεις της οστεοενσωματούμενης επιφάνειας.

Dental endosseous implants appear as an essential element of the majority of treatment plans for the prosthetic restoration in patients with full or partial tooth loss. Dental implants though the biological process of osseointegration may ensure the long term success in both functional and esthetic demands of the patient since they can be an integral part of removable and fixed prosthetics. The major objective of this review article is to present the biologic principles of osseointegration and its diversifications as a result of implant surface variations.

Τα εγκαύματα της στοματικής κοιλότητας προκαλούνται από την έκθεση του βλεννογόνου σε χημικές ουσίες ή φυσικούς παράγοντες, όπως η θερμότητα, ο ηλεκτρισμός και η ιο-νίζουσα ακτινοβολία. Ιατρογενή θερμικά εγκαύματα μπορούν να προκληθούν από υπέρθερμα μεταλλικά εργαλεία, τον θερμοκαυστήρα ή το μαχαιρίδιο laser, ή από ζεστά αποτυπωτι-κά υλικά. Στην παρούσα εργασία περιγράφεται έλκωση στον βλεννογόνο της φατνιακής ακρολοφίας που εμφανίστηκε μετά από την κατασκευή προσωρινής γέφυρας με αυτοπολυμεριζόμενη ακρυλική ρητίνη. Η έλκωση αποδόθηκε στη θερμότητα που εκλύθηκε τοπικά κατά τον πολυμερισμό του υλικού, επειδή η βλάβη περιοριζόταν στην περιοχή του γεφυρώματος, όπου μεγάλη μάζα ακρυλικού αφέθηκε να πολυμεριστεί πλήρως σε επαφή με μικρή επιφάνεια βλεννογόνου. Συζητείται ο παθογενετικός μηχανισμός της βλάβης, η διαφορική διάγνωση και η θεραπεία και αναφέρονται τρόποι πρόληψης των εγκαυμάτων από αυτοπολυ-μεριζόμενες ακρυλικές ρητίνες.

Η χειρουργική θεραπεία των κύστεων επιτυγχάνεται με μια από τις βασικές εγχειρητικές μεθόδους, όπως είναι: α) η εκπυρήνιση, β) η μαρσιποποίηση της κυστικής κοιλότητας και γ) η εγχειρητική σε δύο χρόνους (δηλ. μαρσιποποίηση και μετά εκπυρήνιση). Η εκπυρήνιση θεωρείται η θεραπεία επιλογής εάν μπορεί να επιτελεσθεί δίχως να θιγούν τα παρακείμενα ανατομικά μόρια. Μικρές κύστεις αντιμετωπίζονται συνήθως με εκπυρήνιση, ενώ σε περιπτώσεις ευμεγεθών κυστικών εξεργασιών επιτελείται αρχικά η μαρσιποποίηση και σε απώτερο χρόνο η εκπυρήνιση της βλάβης.Ως μαρσιποποίηση ορίζεται η χειρουργική εξωτερίκευση μιας βλάβης μέσω της απομάκρυνσης των υπερκείμενων ιστών, ώστε να εκτεθεί η εσωτερική της επιφάνεια στη στοματική ή άλλη κοιλότητα του σώματος. Πρόκειται για απλή, συντηρητική χειρουργική μέθοδο, η οποία συνίσταται στη διάνοιξη μετά από τοπική αναισθησία μικρής οπής στο πιο κατάλληλο σημείο πάνω στην κυστική εξεργασία.Η μαρσιποποίηση θεραπευτικά λειτουργεί σαν μια ευρεία μόνιμη παροχέτευση, που όχι μόνο καταργεί κάθε πιεστική δράση πάνω στο οστούν, αλλά αντίθετα του επιτρέπει να καταλάβει ως ένα βαθμό τα φυσιολογικά του προηγούμενα όρια. Μετά από ακτινολογικό έλεγχο και χρονικό διάστημα 8-12 μηνών η κυστική κοιλότητα έχει πλέον μειωθεί σημαντικά σε διαστάσεις και ακολουθεί σε δεύτερο στάδιο η τυπική εγχειρητική μέθοδος της εκπυρή-νισης του υπολειπομένου κυστικού σάκου.

Τα συστήματα των εμφυτευμάτων και οι δυνατότητες των προσθετικών κατασκευών πάνω σε αυτά είναι ποικίλες. Είναι ιδιαίτερα δύσκολο για τον πρωτοασχολούμενο να επιλέξει εκείνο τον δρόμο που συνάδει με τον προσωπικό τρόπο εργασίας του. Ο συγγραφέας μας έχει ήδη μεγάλη πείρα με τα πιο εύχρηστα συστήματα εμφυτευμάτων και ανεξάρτητα απ’ αυτά έχει δημιουργήσει μια πρακτική διαδικασία για την κατασκευή προσθέσεων από τιτάνιο. Στην εργασία του αναφέρεται λεπτομερώς στις δυνατότητες που προσφέρει το τιτάνιο και περιγράφει τον τρόπο δουλειάς του και τον συνδυασμό προκατασκευασμένων τμημάτων με χυτευμένα.

Marsupialization is the surgical exteriorization of a cystic lesion by removal of the overlying tissues and creation of a surgical window in the wall of the cyst for expose of its internal surface in the oral cavity. This technique therapeutically functions as a wide permanent drainage that permits the decompression of the lesion and promotes shrinkage and bone fill of the cyst. The aim of this paper is to present two cases and discuss the technique, the advantages, the disadvantages and the indications of marsupialization followed by enucleation at a later date, as a treatment modality for large jaw cysts.