Τεύχος 3, Τόμος 22, 2002

Τι συμβαίνει ως προς την προφύλαξη από μολύνσεις στο οδοντοτεχνικό εργαστήριο και στο κρίσιμο σημείο μεταξύ ιατρείου και εργαστηρίου; Την ενδιαφέρουσα αυτή ερώτηση έθεσε μια ερευνητική ομάδα του Philips-University στο Marburg. Η αντιπαράθεση με ηπατίτιδα Β, ηπατίτιδα C, HIV, TBC, καθώς και με άλλες μολύνσεις ανήκουν στους κινδύνους της καθημερινής Οδοντιατρικής. Είναι όμως επίσης γνωστό, ότι μερικές από αυτές τις μολύνσεις μπορούν να αφορούν και το οδοντοτεχνικό εργαστήριο και από την εφαρμογή των οδηγιών για την πρόληψη των ατυχημάτων (UVV) VBG 103 έχουν ρυθμιστεί νομικά η υγιεινή και η απολύμανση του οδοντοτεχνικού εργαστηρίου. Δυστυχώς, πολλά εργαστήρια δεν παίρνουν στα σοβαρά τον κίνδυνο των μολύνσεων. Κυρίως, όμως, υπάρχει έλλειψη μιας συστηματικής αλληλουχίας στον τομέα προφύλαξη από μόλυνση, μεταξύ ιατρείου και εργαστηρίου.

Ο πόνος και η δυσλειτουργία του Στοματογναθικού Συστήματος, είναι μια πολύ συνηθισμένη κατάσταση σε ένα σημαντικό ποσοστό του γενικού πληθυσμού. Οι δυσλειτουργικοί ασθενείς στη μεγάλη τους πλειοψηφία είναι άτομα με ιδιαίτερα ευαίσθητο ψυχοσωματικό υπόστρωμα, γεγονός που καθιστά ακόμη δυσκολότερη τη συνολική τους αντιμετώπιση. Αρκετές φορές μάλιστα οι εν λόγω ασθενείς παράλληλα με τη δυσλειτουργία του Στοματογναθικού τους συστήματος, εμφανίζουν ψυχικές παθήσεις οι οποίες ξεπερνώντας τα όρια του συνήθους άγχους, εκδηλώνονται με τη μορφή κατάθλιψης ή άλλων αγχωδών διαταραχών.Σκοπός λοιπόν της εργασίας είναι η περιγραφή και η ανάλυση της συμπεριφοράς και των μεθόδων προσέγγισης του θεράποντος, σε ασθενείς με δυσλειτουργία του Στοματογναθικού τους συστήματος η οποία συμπορεύεται με ψυχολογικά προβλήματα της καθημερινότητας (άγχος – stress) ή με σοβαρότερες ψυχικές διαταραχές.

T.M.J, disfunction and pain is a commonproblem that appears in a big percentage of the general population.T.M.J, disfunction patients are mostly individual with a sensitive psychosomatic background and that makes the treatment more difficult to approach.Many times these patients show up psychological diseases that follow up also with T.M.J, disfunction.These psychological problems most of the times override the normal level of stress and appear with depression.The aim of this article is the description of the dentists approach to patients with T.M.J, disfunction.This approach is coming along with the psychological problems of stress or more severe psychological diseases.

Οι τελευταίες δεκαετίες χαρακτηρίζονται από μια ραγδαία εξέλιξη της οδοντιατρικής. Το γεγονός αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη συνεχή εισαγωγή στην κλινική πράξη νέων υλικών και τεχνικών, τα οποία ο οδοντίατρος πρέπει να γνωρίζει προκειμένου να είναι ανταγωνιστικός προς τους άλλους συναδέλφους του και συγχρόνως να προσφέρει υψηλής ποιότητας περίθαλψη. Ως εκ τούτου είναι αναγκαίο να υπάρχει συνεχιζόμενη ενημέρωση – εκπαίδευση του κλινικού μετά την αποφοίτηση.Σκοπός της εργασίας αυτής ήταν να εκτιμηθεί το κατά πόσο θεωρείται αναγκαία από τους κλινικούς η συνεχιζόμενη εκπαίδευση, όπως επίσης και ποιος θεωρούν ότι είναι ο πλέον κατάλληλος φορέας για την παροχή της.Το υλικό της εργασίας συγκεντρώθηκε από τις απαντήσεις 314 συναδέλφων από τέσσερις οδοντιατρικούς συλλόγους της χώρας (Αττικής, Θεσπρωτίας, Μεσσηνίας και Κέρκυρας). Το ερωτηματολόγιο που του υποβλήθηκε περιελάμβανε 2 ομάδες ερωτήσεων: α) γενικών στοιχείων δηλ. ηλικία, φύλο, χρόνια άσκησης επαγγέλματος, σχολή αποφοίτησης, τρόπος εργασίας και β) ειδικών πληροφοριών δηλ. σε ποιο βαθμό θεωρούν ότι χρειάζεται η συνεχιζόμενη εκπαίδευση (είναι άκρως απαραίτητη, χρειάζεται σε όλους τους τομείς, χρειάζεται σε μερικούς μόνο τομείς, δεν είναι απαραίτητη), ποιος ή ποιοι φορείς θα πρέπει να την παρέχουν (ΕΟΟ, οδοντιατρικοί σύλλογοι, πανεπιστήμιο, επιστημονικές εταιρείες, ιδιώτες.Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μόνο το 0.3% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι δεν χρειάζεται καθόλου η συνεχιζόμενη εκπαίδευση. Το 22% τη θεωρεί άκρως απαραίτητη, το 60% θεωρεί ότι χρειάζεται σε όλους τους τομείς, ενώ το 17.7% ότι χρειάζεται σε μερικούς μόνο τομείς της οδοντιατρικής. Το 49.5% πιστεύει στη συνεργασία των διαφόρων φορέων για την παροχή της. Τα ποσοστά κατά φορέα για τη μεμονωμένη παροχή (Μ) ή την παροχή σε συνεργασία (Σ) είναι: ΕΟΟ: Μ = 5.4% Σ = 45.8%, οδοντιατρικοί σύλλογοι: Μ = 2.5% Σ = 42.5%, πανεπιστήμιο: Μ = 28% Σ = 83.5%, επιστημονικές εταιρείες: Μ =1.6% Σ = 38.5%, ιδιώτες: Μ = 0.6% Σ = 8%. Τα χρόνια άσκησης του επαγγέλματος δεν φάνηκε να διαφοροποιούν σε βαθμό στατιστικά σημαντικό την άποψη του δείγματος για την αναγκαιότητα της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης (Χ2 = 7.368, df=4, ρ = 0.05). Ανάλογη είναι και η επίδραση της παραμέτρου σχολή αποφοίτησης (Χ2 = 4.017, df = 4, ρ. 0.05). Αντίθετα η περιοχή άσκησης του επαγγέλματος φαίνεται να έχει στατιστικά σημαντική επίδραση (χ2 = 29.32, df=2, ρ = 0.01).Συμπερασματικά σχεδόν στο σύνολο τους οι οδοντίατροι πιστεύουν σε κάποια μορφή συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και αναμένουν τη συνεργασία των διαφόρων φορέων για την παροχή της.

The development in all fields of dentistry is characterized by the introduction of numerous new materials and methods. The dental practitioner has to follow up the rapid changes in order to provide high quality dental care for his patient and keep up or even if possible expand his practice. No matter how high was the quality of pre- or postgraduate education, continuous education is a necessity in order to have well informed and skillful dentists.The aim of this study was to estimate the attitude of dental practitioners on the necessity of continuing education and the organization they think as the best choice to provide it.The material of this study was collected from the answers of 314 dentists of 4 local dental associations. The questionnaire included two parts: I) general information (age, sex, years in practice, school of graduation) and II) how necessary they think continuos education is, should be in their opinion the provider of it (Hellenic dental Association, local dental associations, scientific societies, Universities, individuals).Only 0.3% of the sample answered that continuous education is not necessary at all. 22% considers it absolutely necessary, 60% that it is necessary in all fields and 17.7% in some fields only, 49.5% answered that continuing education should be providedthrough more than one organization. The results for each category of organization were as follows (O: one answer only, M: multiple answers): hellenic dental Association: Ο = 5.4% Μ = 45.8%, local dental associations: Ο = 2.5%M = 42.5%, Universities: Ο = 28% Μ = 83.5%, scientific societies: Ο = 1.6% Μ = 38.5%, individuals: Ο = 0.6% Μ = 8%. Years in practice did not seem to have a statistically significant effect on the opinion of the sample for the necessity of continuing education (x2=7.368, df=4, p=0.05). Similar was the effect of the factor «school of graduation» (x2=4.017, df=4, p=0.05). On the contary area of practice did have a statistically significant effect (x2=29.32, df=2, p=0.01).In conclusion the majority of the sample believes that continuing education is necessary and the believe that it could be provided through not only one of the several dental organizations.

Σημαντικός αριθμός συστημάτων άμεσης ψηφιακής απεικόνισης με πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα έχει φανεί στην κλινική οδοντιατρική πράξη. Σκοπός της εργασίας είναι η in vitro αξιολόγηση της ευκρίνειας του συστήματος άμεσης ψηφιακής απεικόνισης Panasonic DDX όσον αφορά την απεικόνιση μικρού μεγέθους ενδοδοντικών μικροεργαλείων (ρίνες No 6, 8, 10, 15) κάτω από την επίδραση χαμηλών χρόνων ακτινοβόλησης. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε ιδιοκατασκευή για να πραγματοποιηθούν λήψεις του in vitro μοντέλου, σταθερές και επαναλαμβανόμενες. Η λήψη έγινε μέσω του προγράμματος Dentista Vision που συνοδεύει το ψηφιακό σύστημα. Για τη ρίνη No 15 δεν υπήρξαν προβλήματα ευκρίνειας σε καμία λήψη, ενώ για τη ρίνη No 10η πλασματική απώλεια μήκους ξεκίνησε από τη λήψη με 0,1 sec (απώλεια 0,1 χιλιοστά). Όπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο, τα μικροεργαλεία Νο8 και 6 εμφάνισαν τα μεγαλύτερα προβλήματα ευκρίνειας με πλασματική απώλεια μήκους που έφτανε τα 1,9 και 3,6 χιλιοστά αντίστοιχα (στη λήψη με 0,08 sec και παρεμβολή 20 χιλιοστών plexiglas

A great deal of promising direct imaging systems has shown up during the last fewyears in the clinical dental practice.Panasonic DDX is such a system, able to take radiographic images and reproduce them on computer monitor by the immediate conversion of X-rays into electrical signals. This method produces accurate images, very quickly and with much lower exposure time to X-rays.The purpose of this study is the in vitro evaluation of the distinctive ability of the Panasonic DDX system, concerning the imaging of small size endodontic instruments (no. 6, 8, 10, 15) under low exposure times.The self-made model that has been used was designed in a way that assures repeatable and identical shots. The Panasonic DDX sensor was fixed to the examined tooth, and the whole model was stabilized to the aiming cylinder of the X-ray machine in such way that the central ray was directed in a 90° angle to both of them (sensor and tooth). The whole setout was simulating the paralleling projection technique. Endodontic instruments (Mailefeler Colorinox No. 10 and 15, MaileferFarside No 6 and 8) were placed in the root canal of the tooth and were radiographed under low exposure times.The shots were made using the Dentista Vision, which accompanies the system.As a conclusion, it can be said that the digital image of No 15 instruments is not effected by the reduction of exposure time. On the contrary, the No 6 and 8 instruments showed a lack of distinctiveness, even in increased exposure time shots. Finally, the image distinctiveness of the No 10 instruments is acceptable, at least for exposure times over 0,1 sec.