Τεύχος 2, Τόμος 20, 2000

Δόντια με μεγάλη καταστροφή από τερηδόνα ή κάταγμα είναι δυνατό σήμερα να διατηρηθούν με την καθοριστική συμβολή της ενδοδοντίας. Το κυρίαρχο ζήτημα αφορά στη συγκράτηση της εκτεταμένης αποκατάστασης που προκύπτει και στην ενίσχυση του δοντιού που απομένει έναντι των αναπτυσσόμενων λειτουργικών δυνάμεων. Αυτές οι δυνάμεις διαφέρουν μεταξύ προσθίων και οπισθίων δοντιών και θα μας απασχολήσουν στο πρώτο μέρος της ανάλυσης μας.Το μέσο που συνήθως χρησιμοποιείται για την ενίσχυση της συγκράτησης είναι οι ενδορριζικοί άξονες, χυτοί και προκατασκευασμένοι. Οι χυτοί συνήθως κατασκευάζονται από μεταλλικά κράματα και σπανιότερα από κεραμικά υλικό, όταν η αισθητική τίθεται σε προτεραιότητα. Σε σχέση με τη μεταβίβαση τάσεων στη ρίζα των δοντιών επιδεικνύουν καλή συμπεριφορά, συ-γκριτικά με τους προκατασκευασμένους, κατά την ένθεσή τους και κατά τη λειτουργία του στοματογναθικού συστήματος. Η πρόβλεψη για αύλακα διαφυγής της συγκολλητικής κονίας και το φαινόμενο «στεφάνης βαρελιού» διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο. Στους προκατασκευασμένους, κυριαρχούν πλέον, τα κράματα τιτανίου, ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησαν άξονες από ανθρακονήματα. Το σχήμα τους ανταποκρίνεται στη μορφολογία του ριζικού σωλήνα μόνο κατά προσέγγιση, σε αντίθεση με τους χυτούς. Ο κλινικός έχει τη δυνατότητα να επιλέξει μεταξύ συγκολλούμενων και κοχλιούμενων, σχήματος κωνικού ή παραλληλόπλευρου. Οι τάσεις που μεταβιβάζονται από τους συγκολλούμενους κατά την ένθεση αποδίδονται στην υδροστατική πίεση της κονίας και κατά τη λειτουργία τους στις μικροκινήσεις μέσα στον ριζικό σωλήνα λόγω της παρεμβολής της κονίας. Για τους κοχλιούμενους οι υψηλότερες φορτίσεις καταγράφονται στα σημεία που οι σπείρες σφηνώνουν στην οδοντίνη του ριζικού σωλήνα. Οι κοχλιούμενοι κωνικοί συμπεριφέρονται ως σφήνες, είναι οι πλέον επικίνδυνοι για τη δομική ακεραιότητα του δοντιού και θα πρέπει μάλλον να αποφεύγονται.Σε αυτή την ανασκόπηση δίνεται ιδιαίτερη σημασία στις ενδείξεις και αντενδείξεις για κάθε τύπο άξονα σε σχέση με το δόντι που πρόκειται να αποκατασταθεί και στην επιλογή του πιο κατάλληλου. Οι χυτοί και οι προκατασκευασμένοι συγκολλούμενοι είναι αυτοί που συνήθως προτιμούνται.Στη συνέχεια θίγεται εκτενώς το κεφάλαιο της κλινικής τους εφαρμογής και απαριθμούνται τα συνηθέστερα συμβάματα που σχετίζονται με τη χρήση τους. Τελικά ο κλινικός θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι οι άξονες δεν αποτελούν λύση εκλογής για όλες τις περιπτώσεις αποκατάστασης ενδοδοντικά θεραπευμένων δοντιών, γιατί ενοχοποιούνται για ανεπιθύμητες τάσεις στη ρίζα του δοντιού, που γίνεται επιρρεπής σε κατάγματα.

The advances in endodontics allows the dentist to preserve teeth badly harmed by decay or fracture. The predominant issue that arises is the retention of the reparative material and the strength of the remaining dental substance against the forces in the masticatory system. Functional forces differ between molars and incisors, as mentioned in the first part of our analysis.The means often used in order to contribute to the retention of the restoration are the posts, either cast or prefabricated. Cast posts are predominantly made of metallic alloys. Rarely, they can be manufactured by ceramics, when aesthetics is of high priority. In relation to the transition of tensions to the root, during both the insertion procedure and the function of the masticatory system they present a rather benign behavior compared to prefabricated posts. Moreover, the «ferrule effect» plays a decisive positive role. Titanium alloys dominate prefabricated posts, while recently posts made of carbon fibers have been introduced. Their shape corresponds only approximately to the root canal structure, in contrast to cast posts. The clinician may choose among passive or threaded prefabricated posts, both parallel sided and tapered. The stress caused by passive posts during insertion is mainly attributed to the hydraulic backpressure of the luting cement, while during their function to the micro-movements within the root canal because of the existence of the cement. The highest stress for threaded posts is measured where they engage the dentin of the root canal wall. Threaded, tapered posts assimilate wedges, they are believed to the most serious threat for the structural integrity of the tooth and should therefore be avoided.This review particularly focuses on the indications and contraindications for each post type, in relation to the tooth that is about to be treated, and on the selection of the most suitable one for each case. Cast posts and passive prefabricated posts are usually preferred.Subseguently, the issue of the posts’ clinical application is studied and the most frequent side effects related to their use are referred. Conclusively, the clinician should have in mind that posts are not always a solution of choice, as they are to blame for undesirable tensions on the root, making it prone to fracture.

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση ορισμένων παραγόντων που φαίνεται να επηρεάζουν τον οδοντίατρο στη λήψη απόφασης άσκησης επαγγέλματος σε ένα συγκεκριμένο τόπο.Για την επίτευξη του σκοπού αυτού συλλέχθησαν δημογραφικά και οικονομικά μεγέθη που αφορούσαν στους δείκτες ευημερίας και συσχετίστηκαν με την ανάπτυξη του οδοντιατρικού δυναμικού διαχρονικά και διαπεριφερειακά. Πιο συγκεκριμένα, τα στοιχεία που αξιολογήθηκαν αφορούσαν στα ακόλουθα: Μεταβολές του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (Α.Ε.Π.) (σε σταθερές τιμές του 1970) και μεταβολές του πληθυσμού διαχρονικά στο σύνολο της χώρας και διαπεριφερειακά, ετήσιο κατά κεφαλή Α.Ε.Π. σε τρέχουσες τιμές του 1991, ετήσια κατά κεφαλή κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας για οικιακή χρήση, αριθμός αυτοκινήτων ανά 100 κατοίκους, αριθμός τηλεφώνων ανά 100 κατοίκους, αριθμός γιατρών και οδοντιάτρων ανά 1.000 κατοίκους κ.ά., στο σύνολο της χώρας και διαπεριφερειακά. Τα στοιχεία αυτά αξιολογήθηκαν στατιστικώς με τη χρήση χρονολογικών σειρών και συσχετίσθηκαν με την ανάπτυξη του οδοντιατρικού δυναμικού διαχρονικά και διαπεριφερειακά. Από την ανάλυση των στοιχείων παρατηρείται, στις περισσότερες περιπτώσεις, ότι υπάρχει εμφανής σχέση ανάμεσα στα οικονομικά και δημογραφικά μεγέθη, καθώς και στους δείκτες ευημερίας με την ανάπτυξη και κατανομή του οδοντιατρικού δυναμικού (ο συντελεστής συσχέτισης κυμάνθηκε από 0,12 έως 0,92).Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας υποδηλώνουν ότι οικονομικοί και δημογραφικοί παράγοντες, καθώς και το επίπεδο ευημερίας ενός τόπου συμβάλλουν έως ένα βαθμό στην επιλογή τόπου άσκησης οδοντιατρικού επαγγέλματος.

The aim of the present study is the investigation of certain factors which appear to influence the dentist’s decision regarding the choice of practice location.In the context of achieving this goal, various demographic and economic data concerning welfare indices were collected and correlated with the development of dental manpower over time and interegionally. More specifically, the evaluated data referred to the following variables: Changes in Gross Domestic Product (GDP) at constant prices 1970, intertemporal population changes for the whole country and by region, annual GDP per capita at 1991 prices, annual per capita electric power consumption for domestic purposes, number of cars per 100 inhabitants, number of doctors and dentists per 1.000 inhabitants, etc. for the whole country and by region. These data were evaluated statistically and correlated with the development of dentists over time and interegionally, using time series analysis. The analysis of data revealed that, in most cases, there is a clear relation between economic and demographic magnitudes as well as between the welfare indices with the development and distribution of the dental manpower (the correlation co-efficient varied from 0,12 to 0,92).The results of the present study indicate that economic and demographic factors as well as the welfare level of a location contribute to a certain extent to the choice of practice location.

Μετά την κατανόηση και την αποδοχή της αιτιολογικής συσχέτισης μεταξύ της ζάχαρης και της τερηδόνας, πολλές έρευνες στρέφονται στο τι συμβαίνει με τη νόσο μετά την ολική ή μερική αντικατάσταση της ζάχαρης από γλυκαντικές ουσίες. Μια από αυτές τις ουσίες είναι και η Ξυλιτόλη, για την οποία υπάρχει τεράστια βιβλιογραφία, ως προς τη σχέση της με την τερηδόνα. Στο πρώτο μέρος της βιβλιογραφικής ανασκόπησης που ακολουθεί, καταδεικνύεται μέσω των ερευνών, η επίδραση της στο αιτιολογικό σύμπλεγμα της τερηδόνας. Συγκεκριμένα, μελετάται ο μεταβολισμός της από τα βακτήρια της οδοντικής πλάκας και οι άμεσες και έμμεσες δράσεις της στην επιβίωση και στην ανάπτυξη των βακτηρίων της πλάκας (με εκτεταμένη αναφορά στον Στρεπτόκοκκο mutans, το πλέον τερηδονογόνο βακτήριο της οδοντικής μικροβιακής χλωρίδας. Δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στον μάταιο καταβολικό δρόμο που ακολουθεί ο Στρεπτόκοκκος mutans για την ξυλιτόλη). Επίσης μελετάται η δράση της στο pH του σάλιου, τη ρυθμιστικότητά του και τη δράση των πρωτεϊνών και των ενζύμων του. Διερευνάται η πιθανή συμμετοχή της στον μηχανισμό της επαναμεταλλικοποίησης της αδαμαντίνης και η συνεργική της δράση με άλλα αντιτερηδονογόνα.

The cariogenicity of sugar has been investigated in many studies in the past’ today there is no doubt that sugar can cause dental caries. Several studies attempt to show what is happening to the natural history of the disease after the replacement of sugar by sweeteners, such as Xylitol and the dental caries etiological complex. In part One was investigated the metabolism of Xylitol by the dental plaque and the influence of this sweetener to the survival and the development of the plaque’s bacteroides. It was also indicated the existence of a Xylitol «futile circle» contributing to the growth inhibition of Streptococcus Mutans. The relation of Xylitol with the saliva pH and with the enzymes and proteins of saliva is also appeared. Finally it was represented the action of Xylitol to the enamel remineralization and the cooperation of the sweeteners with other cariostatic substances.