Τεύχος 3, Τόμος 15, 1995

Οι σιλικόνες καταλαμβάνουν σήμερα το μεγαλύτερο κομμάτι της οδοντιατρικής αγοράς σε σχέση μ’ όλα τα άλλα αποτυπωτικά υλικά. Σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη της χημικής δομής και των ιδιοτήτων τους σε συνδυασμό με την κλινική τους χρήση στην ακίνητη προσθετική. 

Silicones have taken over a large share of the impression material because of their quick setting, case of mixing, precision impression etc. The purpose of this study was to present their composition, with their new clinical applications especially to crown and bridge fixed prosthodontics. 

Το άρθρο αυτό αναφέρεται στην εφαρμογή της μεθόδου φωτοπολυμερισμού για την κατασκευή ολικών οδοντοστοιχιών. Η εργαστηριακή διαδικασία κατασκευής ατομικών δισκαρίων, βασικών πλακών και ολικών οδοντοστοιχιών παρουσιάζεται αναλυτικά. Η μέθοδος φωτοπολυμερισμού πλεονεκτεί ως προς την εξοικονόμηση του χρόνου και τη χρήση λιγότερου εργαστηριακού εξοπλισμού. Μειονεκτεί ως προς τη ριζική αλλαγή του τρόπου εργασίας, τη μειωμένη συγκολλητική ικανότητα μεταξύ του υλικού και των τεχνητών δοντιών και κυρίως την απαιτούμενη δεξιοτεχνία. 

Αναμφισβήτητο γεγονός αποτελεί η τεχνολογική εξέλιξη των συστημάτων άμεσης ψηφιακής απεικόνισης (Direct Digital Imaging) στην Οδοντιατρική Ακτινολογική Διάγνωση, που σε συνδυασμό με τη δικτύωση των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών με τερματικά, δίνει την άμεση δυνατότητα μεταφοράς της ακτινογραφικής εικόνας όχι μόνο στα τοπικά δίκτυα, αλλά μέσω “modem” και τηλεφωνικής επικοινωνίας, σε κάθε θέση εργασίας. Η χρησιμοποίηση τους σε Οδοντιατρικές Κλινικές ή Σχολές, δίνει πρόσβαση στον κάθε ειδικό στην ακτινολογική εξέταση του ασθενούς, χωρίς απαραίτητη να είναι η διακίνηση των ακτινογραφικών πλακιδίων. Επιπλέον υπόσχονται ταχύτητα, ακρίβεια, αξιοπιστία και περιορισμό των κινδύνων από ακτινοβολία για ασθενή και θεράποντα. Παρακινούμενοι από το γεγονός ότι τα συστήματα αυτά που ήδη κυκλοφορούν, εμφανίζονται αδιερεύνητα για τον κλινικό οδοντίατρο, έγινε μελέτη και ανάλυση, αφού εφαρμόστηκε σε περιπτώσεις στην κλινική πράξη, του συστήματος άμεσης ψηφιακής απεικόνισης Visualix της εταιρίας Gendex στην ολοκληρωμένη του μορφή, με σκοπό να κατανοηθεί εμπεριστατωμένα η διαδρομή της λειτουργικότητας των συστημάτων άμεσης ψηφιακής απεικόνισης. 

Digital imaging in Dentistry is a rapidly changing field. Within the last six years, new devices and computers systems have been introduced to record x-ray images and to manipulate those images using a variety of image processing operations. These developments have generated interest and excitement, as well as exaggerated claims of superiority. In the practice of dental radiography, correctly exposing and processing the x-ray film is time – consuming and often a source of mistakes. The purpose of this study is to present the functional principle and the advantages and disadvantages of the new dental x-ray imaging: the Visualix (VIXA in North America), which is developed and produced by Gen-dex Dental Systems (Monza, Italy). It is based on a special charged-coupled device sensor and a personal computer platform with dedicated peripherals. Application software is installed that manages the operation of the sensor and provides a user interface specifically conceived for real time imaging. The system produces radiographic images in less than 2 seconds and at a significantly lower exposure than required for conventional intraoral film. 

Στην ερευνητική αυτή εργασία μελετήθηκαν in vitro οι μεταβολές του όγκου του αέρα που περιέχεται στην πολφική κοιλότητα δοντιών, τα οποία έχουν υποστεί χημικομηχανική εργασία. Η μελέτη έγινε μ’ ένα πειραματικό μοντέλο βάσει του οποίου το κάθε δόντι ήταν συνδεδεμένο με σύστημα βελόνης-σύριγγας και ήταν τοποθετημένο σε γυάλινη φιάλη μέσα στην οποία επιτυγχάνονταν πτώσεις της πίεσης 20% και 40%. Ομάδες 5 δοντιών μελετήθηκαν στις πιο πάνω πιέσεις και σε θερμοκρασία 0°C, 22°C, 65°C και είτε έφεραν είτε όχι εγκλεισμένο πτητικό αντισηπτικό (κ.π.φ.). Για τη στατιστική ανάλυση εφαρμόσθηκε το t- test με διόρθωση κατά Yates. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι σε πτώσεις πιέσεως -40% έχουμε σημαντικά μεγαλύτερη μεταβολή όγκου απ’ ό,τι έχουμε σε πίεση -20%. Στατιστικά σημαντικές διαφορές προέκυψαν ανάμεσα στα δόντια στα οποία χρησιμοποιήθηκε κ.π.φ. και σ’ αυτά που δε χρησιμοποιήθηκε κανενός είδους αντισηπτικό, καθώς και στις ομάδες που μελετήθηκαν στην ίδια πίεση αλλά διαφορετικές θερμοκρασίες. 

In this study, the changes of the air volume in the pulp cavity of teeth, which were instrumented but not filled, were tested. The experimental model included a system of needle syringe, which was connected to the tooth and was placed in a glass jar. In this jar, the pressure could be reduced to 20% or 40% by means ο 1 a manometer. Twenty five teeth were devided in groups and tested at temperatures 0°, 22° and 65°C. In some of them, CMCP was put in the pulp chamber, whereas in another respective group no antiseptic was used. Statistical analysis of the results using the t-test showed that there was a statistically significant difference between: a) groups with different pressure changes, b) groups with or without antiseptic and c) groups with the same pressure change but different temperatures.