Τεύχος 1, Τόμος 25, 2005

Wohrle PS. Ο ρόλος του οδοντοτεχνίτη στην αισθητική εμφυτευματολογία. Μετάφραση Καφούσιας Ν. από το περιοδικό Dental Labor. Σύγχ Οδοντ 2005; 25: 11-24.

Ο Dr. Peter S. Wohrle ξεκίνησε την οδοντιατρική του καριέρα σαν οδοντοτεχνίτης στη Βασιλεία. Μετά τις οδοντιατρικές του σπουδές στο πανεπιστήμιο του Harvard στη Βοστόνη των ΗΠΑ, συμπλήρωσε την ακαδημαϊκή του εκπαίδευση με την ειδικότητα της Προσθετικής και της Εμφυτευματολογίας. Ο Dr. Wohrle υπήρξε, μεταξύ άλλων, υπεύθυνος για το σεμινάριο των φοιτητών του Harvard στον τομέα της Προσθετικής και ως ομιλητής συμμετείχε στη διαμόρφωση των γνωστών “σεμιναρίων της Βοστόνης στην οδοντιατρική εμφυτευματολογία”. Από το 1991 ο Dr. Wohrle διαμένει στο Newport Beach της Καλιφόρνιας. Το 1994 ανέλαβε ως διευθυντής του εμφυτευματολογικού κέντρου του πανεπιστημίου Loma Linda. Αυτό τον καιρό εργάζεται σε μια ιδιωτική εμφυτευματολογική κλινική του Newport Beach. Η ιδιαίτερη αδυναμία του είναι η πειθαρχημένη συνεργασία μεταξύ οδοντιάτρου και οδοντοτεχνίτη. Στη συνέχεια, αναλύει μερικές αποκαταστάσεις με εμφυτεύματα υψηλών αισθητικών απαιτήσεων.

Wohrle PS. The role of the dental technician in the aesthetic implantology.  Translation from Dental Labor: Kafoussias N. Contemp Dent 2005; 25: 11-24.

Παπαγρηγοράκης Μ, Νάκου Θ, Καραθανάση Β, Πετρουλάκης Α. Ακτινολογική προσέγγιση του συνδρόμου άπνοιας ύπνου. Σύγχ Οδοντ 2005; 25: 25-36.

Η αποφρακτική άπνοια ύπνου είναι μια αναπνευστική διαταραχή που τα τελευταία χρόνια έχει αναγνωριστεί ως σημαντική κλινική παθολογική οντότητα. Επηρεάζει το 4% των ανδρών και το 2% των γυναικών μέσης ηλικίας, και η μόνη γενικά αποδεκτή εξέταση για την κλινική διάγνωση του συνδρόμου είναι το πολυυπνογράφημα. Οι προτεινόμενες θεραπείες μπορεί να περιλαμβάνουν συντηρητική αγωγή (απώλεια βάρους, αποφυγή υπνωτικών και αλκοόλ πριν τον ύπνο και αποφυγή της ύπτιας θέσης κατά τον ύπνο), πιο παρεμβατική αγωγή (μάσκα θετικής πίεσης (CPAP) και ενδοστοματικές συσκευές για τη μετακίνηση της κάτω γνάθου προς τα εμπρός), ή τέλος πιο επιθετική θεραπεία με χειρουργικές επεμβάσεις. ¨όμως η θεραπεία που εφαρμόζεται για την άπνοια ύπνου, εξαρτάται απόλυτα από το σημείο της απόφραξης του αεραγωγού και το αίτιο της απόφραξης, που εκτιμώνται με τη βοήθεια διαφόρων απεικονιστικών μεθόδων. Οι πιο συνηθισμένες από αυτές είναι η συμβατική αξονική ακτινογραφία, η αξονική ακτινογραφία με εκπομπή δέσμης ηλεκτρονίων, η μαγνητική ακτινογραφία καθώς και η κεφαλομετρία και η φθοριοσκόπηση.
Στόχος αυτού του άρθρου είναι να παρουσιάσει τις παραπάνω τεχνικές, να αναλύσει τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά τους ως διαγνωστικά εργαλεία για την εντόπιση της απόφραξης στην άπνοια ύπνου και να αναδείξει τη χρησιμότητά τους στην καθημερινή κλινική πράξη.  

Papagrigorakis M, Nakou Th, Karathanasi B, Petroulakis A. Radiographic approach of to the Sleep Apnea Syndrome. Contemp Dent 2005; 25:25-36.

Obstructive sleep apnea (OSA) is a breathing disorder, which has been recognized as a significant pathological condition in the last few years. It affects 4% of middle-aged men and 2% of middle-aged women, and the only reliable test for its diagnosis is poly-somnography.
The possible treatments of OSA include initial treatment measures (loss of weight, avoiding drugs and alcohol before sleeping and avoiding sleep on the patients΄ back), conservative treatment (CPAP mask and intra-oral devices for forward movement of the lower jaw), or more aggressive treatment with surgical intervention. The treatment of choice depends on the site and the cause of the obstruction of the upper airway, which is assessed with different imaging techniques. The most common of those are cephalometry, computer tomography (CT scan), electron CT scan, magnetic resonance imaging (MRI), and fluoroscopy.
The purpose of this article is to present the above mentioned techniques, to analyze their advantages and disadvantages as diagnostic tools for localizing the obstruction site in OSA and to show their usefulness in everyday clinical practice.

Σταύρου Ε, Βλασταράκος Σ, Μαυρογιαννέα Α, Βλάχος Β, Σταύρου Ι.  Προεκλαμψία  – Εκλαμψία και αντιμετώπισή της στο οδοντιατρείο. Σύγχ Οδοντ 2005; 25: 37-50. (Μέρος 1ο)

Η συνηθέστερη επιπλοκή της εγκυμοσύνης είναι η υπερτασική νόσος της κύησης, η οποία είναι μια παθολογική κατάσταση που παρουσιάζεται κυρίως κατά το τελευταίο τρίμηνο της κύησης και συνοδεύεται από υψηλά ποσοστά μητρικής, εμβρυϊκής και νεογνικής νοσηρότητας και θνησιμότητας. Η επιπλοκή αυτή ονομάζεται προεκλαμψία και σε περιπτώσεις δε που συνοδεύεται από τονικούς και κλονικούς σπασμούς, ονομάζεται εκλαμψία.
Αντικείμενο της εργασίας αυτής είναι η μελέτη της νόσου, των πιθανών αιτιών εμφάνισης, των παραγόντων κινδύνου αυτής, της παθοφυσιολογίας, της διάγνωσης, της άμεσης θεραπευτικής αγωγής, της πρόληψης και της αντιμετώπισης, ειδικότερα στο οδοντιατρείο.
Επιπροσθέτως, θα ασχοληθούμε με τις επιπλοκές που πιθανώς να ενέχει η εμφάνιση του επεισοδίου προεκλαμψίας / εκλαμψίας τόσο στη μητέρα όσο και στο έμβρυο / νεογνό κατά τη διάρκεια της οδοντιατρικής πράξης, αλλά και με τη συσχέτιση της νόσου με άλλες νοσηρές καταστάσεις όπως η θρόμβωση, ο καρκίνος του μαστού κ.α.

Stavrou E, Vlastarakos S, Mavroyiannea A, Vlachos B, Stavrou J. Preeclampsia – eclampsia and its treatment in dental office.  Contemp Dent 2005; 25: 37-50. (Part 1 )

The most common complication during pregnancy is pregnancy – induced hypertension, a pathological condition that occurs mainly during the last quarter of pregnancy and is accompanied by high percentages of maternal, foetal and newborn morbidity and mortality. This condition is also known as preeclampsia and if accompanied by tonic and clonic movements (seizures), it is known as eclampsia.
The object of this paper is the study of pregnancy – induced hypertension, its probable causes and risk factors, its pathophysiology, diagnosis, treatment, especially in the dentistry, and its prevention.
Furthermore we will study the complications that could occur due to an incident of Preeclampsia – eclampsia in both the mother and the foetus/newborn and the correlation between pregnancy – induced hypertension and other diseases such as thrombosis, breast cancer etc.  

Νικοπούλου-Καραγιάννη Κ, Μητσέα ΑΓ, Σπυρόπουλος ΝΔ.   Η συμβολή της Διαγνωστικής και Ακτινολογίας του Στόματος στην Ιατροδικαστική επιστήμη. Σύγχ Οδοντ 2005; 25: 51-58.

Η Ιατροδικαστική του στόματος είναι ο κλάδος της ιατροδικαστικής ο οποίος στηριζόμενος σε γνώσεις της οδοντιατρικής επιστήμης ασχολείται με τη συλλογή, την εξέταση και την αξιολόγηση των οδοντογναθικών πειστηρίων.
Σκοπός της εργασίας αυτής είναι να παρουσιάσει τη συμβολή της Διαγνωστικής και Ακτινολογίας του Στόματος στην επίλυση ιατροδικαστικών υποθέσεων.
Υλικό για τη μελέτη αυτή αποτέλεσαν 173 περιστατικά που αφορούσαν στην ταυτοποίηση πτωματικού υλικού αγνώστου ταυτότητας, στα οποία ζητήθηκε η συμβολή της Κλινικής Διαγνωστικής και Ακτινολογίας του Στόματος του Οδοντιατρικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά τα έτη 1992 – 2004.
Ευρήματα: O αριθμός των περιστατικών στα οποία ζητήθηκε η συμβολή της Διαγνωστικής και Ακτινολογίας του Στόματος για τον προσδιορισμό της ταυτότητας πτωματικού υλικού ήταν αρκετά μεγάλος και φαίνεται ότι αυξάνεται με την πάροδο των χρόνων και ιδιαίτερα την τελευταία πενταετία. Τα περιστατικά που αφορούσαν πτώματα ή πτωματικό υλικό που ανήκαν σε άγνωστους άνδρες ήταν περισσότερα από αυτά που αφορούσαν γυναίκες κατά τη διάρκεια όλων των ετών. Ταυτοποίηση έγινε στο 1/6 περίπου των περιστατικών που εξετάστηκαν.
Συμπερασματικά, οποιοδήποτε οδοντογναθικό εύρημα με την κατάλληλη αξιοποίηση είναι δυνατόν να αποτελέσει πολύτιμο στοιχείο για την ταυτοποίηση άγνωστης ταυτότητας ατόμων ή πτωματικού υλικού. Η συμβολή της Ιατροδικαστικής του Στόματος στην επίλυση υποθέσεων ιατροδικαστικού ενδιαφέροντος φαίνεται ότι είναι σημαντική και σε ορισμένες περιπτώσεις καταλυτική.  

Nicopoulou-Karayianni K, Mitsea AG, Spyropoulos ND. The contribution of Oral Diagnosis and Radiology, in the Forensic Sciences. Contemp Dent 2005; 25: 51-58.

Teeth and dental materials usually are the only available material that can be used for identification procedures. If all the soft tissues are decomposed, burned or dismembered, teeth can preserved even in high or very low temperatures. Forensic Dentistry is of a major importance in forensic sciences, especially concerning cases when teeth are the only available material for the identification procedures. The aim of this study is to present the contribution of Oral Diagnosis and Radiology in the Forensic Sciences.
Material and methods: The study entailed 173 cases of deceased  persons with unknown identity who have been examined from the Department of Oral Diagnosis and Radiology, during the period 1992-2004. In all these cases the forensic dental examination procedures was the only available identification method.
Results: The results of this study have showed an increased number of unknown deceased  persons. Specifically, after the year 2000 there were more than 20 cases annually of unknown bodies or skeletons in which post-mortem dental examination has been performed. The number of cases that concerned men where five times more than women. 29 cases out of the 173 ended in positive identification.
Conclusions: The increased number of unknown deceased bodies is probably correlated with the social phenomena such a violence and immigration. It is clear that the keeping of dental records is very important since the dental forensic identification procedures are based in post-mortem and ante mortem comparison of the dental records. According to our results, the small number of identifications is owned to the luck of ante mortem dental records. Forensic Dentists can play a major role in the forensic team because they are qualified to evaluate data from the teeth and jaws and provide important information and conclusions concerning the identity, the age, sex and race of an unidentified deceased person. 

Κοινοποίηση

You might be interested in …

Είσαι Μέλος της Εταιρείας Σύγχρονης Οδοντιατρικής;

Γίνε σήμερα μέλος της ΕΣΟ
ΕΓΓΡΑΦΗ