Τεύχος 1, Τόμος 19, 1999

Η αισθητική των δοντιών αποτελεί τον κλάδο εκείνο που ασχολείται με το ωραίο, έτσι όπως αυτό συντίθεται από το μέγεθος, το σχήμα, τη θέση και το χρώμα τους και μελετά τον τρόπο που αυτά εμπλέκονται και συμβάλουν στην εμφάνιση της στοματικής και περιστοματικής περιοχής και γενικότερα του προσώπου.Κατά καιρούς έχουν γίνει διάφορες προσπάθειες τυποποίησης της οδοντικής αισθητικής και της εφαρμογής κανόνων, που να διέπουν τις σχέσεις των στοιχείων των δοντιών με αυτά του προσώπου, μερικά των οποίων βρήκαν εφαρμογή στην κλινική πράξη.Σ’ αυτή την εργασία ερευνώνται τα στοιχεία αυτά σε ένα συγκεκριμένο ηλικιακό δείγμα ατόμων και καταγράφονται οι μεταξύ τους σχέσεις.

Dental aesthetics is the branch of dentistry which is occupied with the appearance of the teeth as this is resulted from a combination of characteristics such as their size, shape, position and color. In addition, dental aesthetics investigates the interactions of the above characteristics and the results of those interactions to the overall appearance of the face.There have been several attempts in the past to standardize the dental aesthetics and to apply certain rules which were thought to govern the relationship between the charac-teristics of the teeth with those of the face. Some of those rules were found to be applicable to the clinical practice.The aim of the present study was to record some of the aesthetic characteristics of the teeth, lips and face of a certain age group and to investigate/analyze the interactions between them.

Όλο και πιο συχνά, τα τελευταία χρόνια, ο γενικός οδοντίατρος έρχεται αντιμέτωπος με περιστατικά που παρουσιάζουν σειρά συμπτωμάτων, που έχουν άμεση σχέση με την κροταφογναθική διάρθρωση. Τα συμπτώματα αυτά ποικίλουν στην εντόπιση, τη συχνότητα αλλά και την ένταση με την οποία εμφανίζονται, με αποτέλεσμα ο οδοντίατρος να οδηγείται σε σύγχυση τόσο κατά τη διάγνωση, όσο και κατά τη θεραπευτική αντιμετώπιση. Η σύγχυση αυτή αποκτά ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις, όταν στα περιστατικά αυτά εμπλέκεται και το φαινόμενο του βρυγμού. Στο άρθρο αυτό γίνεται μία προσπάθεια προσέγγισης της αιτιολογίας, της συμπτωματολογίας, των επιπτώσεων, καθώς επίσης και της θεραπευτικής αντιμετώπισης του φαινομένου του βρυγμού.

In recent years, general dentists have been facing a gradual increase in the number of cases manifesting syptoms which are directly related to temporomandibular joint. These symptoms may differ and vary according to localization, frequency and intensity of manifestation, thus, resulting in confusion for the dentist as far as both the diagnostic and the therapeutic procedures are concerned. This confusion increases, whenever the phenomenon of bruxism becomes involved.In this paper, an attempt will be made to tackle the aetiology, symptomatology, impact and also the therapeutic procedure concerning the phenomenon of bruxism.

Με τον όρο «αλλεργία» νοείται η υπερευαισθησία του οργανισμού έναντι της επιδράσεως ορισμένων αντιγόνων. Κατά την εκδήλωση της, παρατηρούνται αντιδράσεις που ταξινομούνται σε: α) αμέσου τύπου (αφυλακτικός ή τύπος Ι κατά Coombs-Gell ,κυτταροτοξικός ή τύπος II, τύπος από σύμπλεγμα αντιγόνου-αντισώματος ή τύπος III), και β) επιβραδυνο-μένου τύπου (τύπος IV) αντιδράσεις.Ιδιαίτερο τύπο αλλεργικών αντιδράσεων, που συναντάται και στον χώρο του οδοντιατρείου, συνιστά η υπερευαισθησία αμέσου τύπου από φάρμακα και υλικά. Υπεύθυνα γι’ αυτήν είναι, ως επί το πλείστον, ορισμένα αντιμικροβιακά χημειοθεραπευτικά, αναλγητικά, αγχολυτικά και τοπικά αναισθητικά φάρμακα, το μονομερές ακρυλικό, καθώς και τα φυσικά ή συνθετικά ελαστικά πολυμερή.Πιο συγκεκριμένα, σε ότι αφορά στη χειρουργική του στόματος, κατά τη διάρκεια των διαφόρων φάσεων μιας επεμβάσεως ή και μετά το πέρας της, είναι ενδεχόμενο να εμφανισθούν στον ασθενή, στον επεμβαίνοντα, ή στο βοηθητικό του προσωπικό, αλλεργικές εκδηλώσεις που συνήθως είναι τύπου Ι ή IV,σπανιώτερα δε τύπου II. Η αφυλακτική αντίδραση και μάλιστα η γενικευμένη και το αγγειονευρωτικό οίδημα που ανήκει στις ενδογενείς αλλεργικές δερματικές αντιδράσεις αμέσου εμφανίσεως, ακόμα δε το βρογχικό άσθμα αλλεργικής αιτιολογίας, συνιστούν σχετικά επείγουσες καταστάσεις, άλλοτε άλλης βαρύτητας και επικινδυνότητας, που χρήζουν άμεσης θεραπευτικής αγωγής και προβληματίζουν τον χειρουργό του στόματος. Η λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού οδηγεί στην εφαρμογή των ενδεδειγμένων, κατά περίπτωση, προληπτικών μέτρων. Η δυνατότητα, εξ’ άλλου, αναγνωρίσεως των διαφόρων κλινικών εκδηλώσεων αλλεργίας και η ετοιμότητα για άμεση εφαρμογή των ειδικών πρωτοκόλλων αντιμετωπίσεως των, συνιστούν τα απαραίτητα στοιχεία που οδηγούν στην αποφυγή δυσμενών εξελίξεων και επιπλοκών, κατά τη διάρκεια μιας επεμβάσεως που ανήκει στο φάσμα της χειρουργικής του στόματος.

Hypersensitivity after one’s exposure to certain antigens is known by the term «alergy». There are four basic types of allergic reactions (I, II, III, IV) as classified by Combs and Gell.Several of the drugs and materials, used on patients undergoing dental are, can act as antigenic stimuli, producing allergic reactions: antibiotics, analgesics, anxiolytics, local anesthetics, methylmethacryla-te, latex.Not only patients, but also the surgeon and his assistants, may have allergic reactions during or, after oral surgery. Of the four basic types of hypersensitivity reactions, types I and IV occur in the dental office and hardly ever type II. Generalized anaphylaxis, angioneurotic edema and allergic bronchial asthma attack, are potentially life-threatening conditions, requiring emergency management. As with any emergency condition, prevention is the best therapy, therefore, a detailed medical history, prior to any surgical treatment, is mandatory.Manifestations of allergic reactions are of grave importance to be aware of and prepared for. Oral surgeon’s conscientious effort to be ready, at any time, to employ the most effective methods to safeguard patients from preventable conditions and, his ability to react efficiently in any emergency with the proper equipment, is essentialwhen providing dental care.

Το εύρος του περιρριζίου φαίνεται να παίζει καθοριστικό ρόλο στην αντίδραση του στις δυνάμεις που δέχεται το δόντι κατά τη διαδικασία της ορθοδοντικής μετακίνησης του.Δόντια που έχουν ανατείλλει πρόσφατα, αλλά και γενικά δόντια ατόμων νεαρής ηλικίας έχουν πιο ευρύ περιρριζικό χώρο από αυτόν που παρουσιάζουν δόντια ενηλίκων. Αυτό μπορεί να εξηγήσει την πιο εύκολη ορθοδοντική μετακίνηση τους σε παιδιά απ’ ότι σε ενήλικες. Το εύρος του φυσιολογικού περιρριζικου χώρου μπορεί να αποτελέσει ένδειξη της ικανότητας που έχει το περιρρίζιο για αποκατάσταση κατά την αρχική κυρίως φάση, όπου το φορτίο που δέχεται το δόντι είναι αρκετά αυξημένο. Ως αποτέλεσμα της εφαρμογής των ορθοδοντικών δυνάμεων το τοίχωμα του φατνίου εμφανίζεται σαφώς απορροφημένο και το εύρος του περιρριζικου χώρου αυξημένο. Μόνο κατά την αρχική φάση της ορθοδοντικής μετακίνησης του δοντιού ή την επανενεργοποίηση μιας εφαρμοζόμενης δύναμης υπάρχει ελάττωση του περιρριζικου χώρου στην πλευρά που ασκείται η δύναμη.Σκοπός της εργασίας αυτής είναι να παρουσιάσει τη σχέση του εύρους του περιρριζικου χώρου και της αντίδρασης του περιρριζίου, όπως αυτή εμφανίζεται κατά την άσκηση των δυνάμεων για την ορθοδοντική μετακίνηση των δοντιών.

The width of the PDL seems to play a significant role when orthodontic forces are applied to the tooth during its orthodontic movement.Recently erupted teeth, as well as teeth in young individuals have a wider PDL than that of adult’s. This is why orthodontic tooth movement is easier in children than in adults.The width on the non-pathologic PDL can indicate its ability for remodelling, particularly during the initial phase when the applied load is increased. The result of the application of orthodontic forces is the resorption of the socket wall and the increased width of the PDL. The PDL widthdecreases, on the pressure side, only during the initial phase of orthodontic movement or reactivation of an applied force.The aim of the present paper is to emphasize on the relation of the PDL width and its reaction to the applied forces during orthodontic movement.