Α. Καραγιάννης, Κ. Αθανασίου, Ν. Καλφάογλου. Ακίνητες προσθετικές αποκαταστάσεις με τη χρήση συνδέσμων UDA. ΣΥΓΧ ΟΔΟΝΤ 1996; 16: 9-19.
Το σύστημα κατασκευής ακίνητων προσθετικών αποκαταστάσεων με τη χρήση συνδέσμων U.D.A., είναι μια εναλλακτική μέθοδος για την αποκατάσταση νωδών τμημάτων του φραγμού, που αντισταθμίζει κάποια από τα μειονεκτήματα που παρουσιάζουν οι κλασικές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται στην Ακίνητη Προσθετική. Το σύστημα UDA πλεονεκτεί ως προς την ελάχιστη αφαίρεση υγιούς οδοντικής ουσίας, την έλλειψη αυχενικών ορίων, και επομένως, ως προς τη δυσχερέστερη κατακράτηση ΟΜΠ., τα καλά αισθητικά αποτελέσματα, το χαμηλό κόστος και τη σύντομη, χρονικά, διαδικασία κατασκευής. Το σύστημα περιλαμβάνει διαφόρων τύπων συνδέσμους από τιτάνιο, που αυγ-κολλουνται απευθείας στις όμορες επιφάνειες των δοντιών-οτηριγμάτων, με τη βοήθεια ενδομυλικών καρφίδων. Το γεφύρωμα συγκολλάται με ρητινώδη κονία στο εξωμυλικό τμήμα του συνδέσμου. Η επιτυχία της εφαρμογής του συστήματος αυτού, βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην πιστή τήρηση των κατασκευαστικών οδηγιών, στην καλή εκπαίδευση του οδοντιάτρου σε αυτό, και στην επιλογή του περιστατικού σύμφωνα με τα κριτήρια εφαρμογής του συστήματος. Τα αποτελέσματα του συστήματος UDA κρίνονται ως ικανοποιητικά και ενθαρρυντικά Απαιτείται, όμως, περαιτέρω κλινική έρευνα, αφού δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για πολυετή παραμονή αυτών των αποκαταστάσεων στο στόμα ή συγκριτικά στοιχεία σε σχέση με τις κλασικές μεθόδους αποκατάστασης, για τις επιπτώσεις στους οδοντικούς ιστούς και το περιοδόντιο.
A. Karayiannis, Κ. Athanasiou, Ν. Kalfaoglou. Immobile bridgework with the use of UDA anchors Contemp Dent 1996; 16: 9-19.
The U.D.A bridge system is an alternative method of tooth replacement, aiming at counterbalancing some disadvantages of classical bridge design, such as loss of healthy tooth substance, high cost etc. The U.D.A system incorporates different types of titanium anchors, which are cemented with resin cement directly into the proximal surfaces of the abutment teeth, by means of retention pins. The pontic is cemented with resin cement on the extra-coronal portion of the anchors. In comparison with other methods of tooth replacement, the U.D.A bridge system offers minimal preparation of healthy abutment teeth, lack of restoration margins, easy access for oral hygiene and very good aesthetics, in combination with low cost. To attain succesful results, it is of major importance to follow the working instructions and choose the case according to the criterions for the application of the system. The results of the U.D.A bridgework have been satisfactory and encouraging. However, there are not enough data regarding the possible effects and serviceability after a long period of service in the mouth, and further clinical research is needed.
Δημ. Πιτσινίγκος, Γερ. Δουβίτσας, Παν. Μαζαράκου. Επίδραση της έντασης του εκπεμπόμενου φωτός στον πολυμερισμό των συνθέτων ρητινών ΣΥΓΧ ΟΔΟΝΤ 1996; 16: 20-30.
Η επίδραση της συσκευής φωτοπολυμερισμου στο βάθος πολυμερισμού των συνθέτων ρητινών εξαρτάται τόσο από το μήκος κύματος της εκπεμπόμενης φωτεινής δέσμης, όσο και από την ένταση της και την απόσταση του ρύγχους της συσκευής από την επιφάνεια του υλικού. Με δεδομένα τα παραπάνω, και οδηγούμενοι από το γεγονός της μείωσης της έντασης της εκπεμπόμενης δέσμης, ως συνέπεια της χρήσης της συσκευής φωτοπολυμερισμου, επιχειρήσαμε με αυτή την εργασία να μελετήσουμε την εξάρτηση του πολυμερισμού των συνθέτων ρητινών από την ένταση του φωτός της λυχνίας. Για το σκοπό αυτό κατασκευάστηκαν δοκίμια πάχους 2 και 3 χιλιοστών και διαμέτρου 5 χιλιοστών, χρώματος universal και light grey τα οποία και πολυμερίστηκαν κάτω από τις ίδιες συνθήκες από 4 συσκευές φωτοπολυμερισμου. Οι συσκευές αυτές μετρούμενες προ του πολυμερισμού με ειδικό για τον σκοπό αυτό όργανο (Demetron 100) είχαν δώσει διαφορετικές τιμές έντασης της δέσμης τους. Το σκεύασμα της ρητίνης ήταν το ίδιο για όλα τα δοκίμια. Στη συνέχεια, τα δοκίμια αυτά (7 για κάθε παράμετρο), υπέστησαν βραχύχρονη κατεργασία των επιφανειών τους με γυαλόχαρτο 800 grit και αφού παρέμειναν σε νερό βρύσης για 72 ώρες, μετρήθηκε η τιμή της σκληρότητας των επιφανειών τους κατά Vickers σε μικροσκληρόμετρο (Shimadzu HMV-2000). Οι τιμές που προέκυψαν (3 για κάθε επιφάνεια) αναλύθηκαν στατιστικά με τη μέθοδο της ανάλυσης πολλαπλής σύγκρισης ANOVA one-way και επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας 0,05. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι στατιστικά σημαντική διαφορά παρατηρείτο μόνο στα δοκίμια των 3 χιλιοστών.
Pitsiningos D., Douvitsas Ger., Mazarakou P. Effect of light intensity on composite resin polymerisation Contemp Dent 1996; 16: 20-30.
Factors such as the wavelenght, the intensity of the beam of the visible-light unit, and the distance of the tip from the composite surface, are found to affect the depth of cure of the composite. Considering all these factors and in conjunction with the fact of the bulb and filter ageing due to the continuous use of the unit, we studied in this paper the way that light intensity affects the cure of the composite resins. For that reason, specimens of a diameter of 5 mm and a thickness of 2 or 3 mm were made, using two shades of composite (Universal and Light Grey). The specimens were cured with 4 units of known intensity of light output, under the same conditions. The brand of the composite used was the same for all specimens. The specimens (7 for each factor studied) were elaborated for a short time with a 800 grit abrasion paper, and then immersed in water under room conditions. Seventy-two hours after, the microhardness of both surfaces was counted. The results (3 for each specimen surface) were analyzed statistically using One-Way ANOVA with Newman post hoc test, in a statistical level of 0.05. The ANOVA resulted a statistical difference when the specimens were 3mm thick.
Ν. Κούτσουρη, Τ. Μητσούδης, Ε. Παραρά. Υαλοϊονομερής κονία: Ενα υλικό για ποικίλες κλινικές χρήσεις Μέρος 1ο ΣΥΓΧ ΟΔΟΝΤ 1996; 16: 31-44.
Οι υαλοϊονομερείς κονίες χρονολογούν σήμερα μια τριαντάχρονη περίπου πορεία στην κλινική οδοντιατρική πράξη. Η βασική αιτία ανακάλυψης τους ως υλικό, που θα κάλυπτε τις ιδιότητες των πυριτικών κονιών, αλλά και των πολυκαρβοξυλικών κονιών, στην τριαντάχρονη αυτή εξελικτική πορεία, ασφαλώς και έχει καλυφθεί πλήρως. Έτσι σήμερα η εξελικτική αυτή πορεία έδωσε μια ποικιλία υαλοϊονομερών κονιών, που καλύπτουν όλο το εύρος των επανορθωτικών αναγκών. Εκμεταλλευόμενοι στην κλινική πράξη τις τρεις βασικές τους ιδιότητες και συγκεκριμένα: την άριστη βιολογική τους συμπεριφορά, τη δυνατότητα απελευθέρωσης φθορίου και τη συγκολλητική τους ικανότητα με τους οδοντικούς ιστούς, τα υλικά αυτά χρησιμοποιούνται ως υλικά συγκόλλησης προσθετικών αποκαταστάσεων, ως υλικά προστασίας του πολφού και ως υλικά αποκατάστασης των σκληρών οδοντικών ουσιών. Σκοπός αυτής της ανασκόπησης, είναι η αναφορά των σημαντικότερων ιδιοτήτων των συμβατικών αλλά και των υβριδικών υαλοϊονομερών κονιών. Ακόμη θα περιγραφούν αναλυτικά μερικές από τις πιο σημαντικές κλινικές εφαρμογές τους, όπως η τοποθέτηση τους ως ουδέτερα στρώματα, η αποκατάσταση αυχενικών αποτριβών και διαβρώσεων, η τεχνική βάσης-σύνδεσης και η συμπλήρωση ψευδοκολοβώματος.
Koutsouri Ν., Mitsoudis Τ., Parara Ε. Glass-ionomer cements: a material for a variety of clinical uses. Contemp Dent 1996; 16: 31-44.
Glass ionomer cements date from 1972 in dental clinical practice. The main reason of their discovery, which was to cover the properties of silicon cements and zinc polycarboxylate cements, after 30years evolutionary process, has been certainly fulfilled. Today, we have a variety of glass ionomer cements, which cover the range of restorative requirements. Taking advantage of their three basic properties -the excellent biological behaviour, the ability to release fluoride and the adhesion to dental tissues-, one can use them as adhesive materials, as base or lining specially beneath composite resins and as restorative materials. The purpose of this report is to mention the most important properties of chemical and light-cured glass ionomer cements. Furthermore we are going to describe some of their main clinical uses.
Χρ. Σταυριανός, Χρ. Γκόγκος. Μέθοδοι εξάλειψης του παράγοντα επηρεασμού της αξιοπιστίας των ηλεκτρομετρικών συσκευών ΣΥΓΧ ΟΔΟΝΤ 1996; 16: 45-57.
Κύριο μειονέκτημα των ηλεκτρομετρικών συσκευών είναι οι ανακριβείς μετρήσεις σε υγρούς ριζικούς σωλήνες. Προσπάθεια εξάλειψης του παράγοντα αυτού που επηρεάζει την αξιοπιστία τους, οδήγησε τους ερευνητές στην εξεύρεση διαφορετικών προσεγγίσεων αντιμετώπισης του προβλήματος με μεθόδους και νέες ηλεκτρομετρικές συσκευές με εξελιγμένα κυκλώματα μέτρησης και ένδειξης που υπόσχονται ακρίβεια μετρήσεων ανεπηρέαστη από την κατάσταση του ριζικού σωλήνα. Η εργασία αυτή έχει σαν σκοπό να εκθέσει την αρχή λειτουργίας και την αντίστοιχη κυκλωματική τοπολογία των τριών βασικών μεθόδων: της διαβάθμισης δυναμικού (μέθοδος Ushiyama), της μέτρησης της αντίστασης διαφανούς οδοντίνης με παράλληλη πλαστικοποίηση των μικροεργαλείων καταγραφής (Endocater) και της μεθόδου υπολογισμού του λόγου αλληλεπιδρώντων σημάτων διαφορετικής συχνότητας (συσκευές Endex και Root-ZX) και να τις αξιολογήσει συγκριτικά.
Chr. Stavrianos, Chr. Gogos. Methods of eliminating the major factor that affects the accuracy of electronic devices. Contemp Dent 1996; 16: 45-57.
One of the major disadvantages of conventional apex locators is that they do not work unless the canal is completely free of electrically – conductive substances. However, blood, pus and ionic solutions are commonly present in the canal, and this could deter the dentist from utilizing the apex locator in routine clinical evaluations and refined technology have contributed to the development of various electronic apex locators in order to eliminate the effects of changes in moisture, temperature and other discharges inside the canal even during the measurement The purpose of this study is to present the functional principle of three basic methods and their equivalent inner circuits: 1. The “Ushiyama method”, 2. the “endotape method”, 3. the method of calculating the ratio of two different frequencies.
