Τεύχη 3-4, Τόμος 17, 1997

Με την εισαγωγή των σύγχρονων ολοκεραμικών συστημάτων (IPS – Empress, IN – Ceram) προκύπτει το εύλογο ερώτημα, πως αυτά τα συστήματα συμπεριφέρονται οπτικά πάνω από μεταλλικά και ολοκεραμικά ψευδοκολοβώματα με άξονες κατά την αποκατάσταση ενδοδοντικά θεραπευμένων δοντιών. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι η κλινική αξιολόγηση του χρώματος και του βάθους διαφάνειας σε προσπίπτουσα και διερχόμενη φωτεινή ακτινοβολία λευκού πολωμένου φωτός, έτσι ώστε να μπορέσει να εκτιμηθεί η επίδραση του υποκείμενου ψευδοκολοβώματος στην οπτική συμπεριφορά των ολοκεραμικών στέφανων. Χρησιμοποιήθηκαν δύο κλινικά περιστατικά για να συγκριθούν όλοι οι πιθανοί συνδυασμοί μεταξύ των ολοκεραμικών στέφανων, των υποκείμενων ψευδοκολοβωμάτων και των φυσικών δοντιών. Ο συνδυασμός ολοκεραμικού ψευδοκολοβώματος – άξονα με ολοκεραμική στεφάνη IPS – Empress δίνει θαυμάσιο αισθητικό αποτέλεσμα. Από την άλλη μεριά τα μεταλλικά ψευδοκολοβώματα – άξονες σε συνδυασμό με ολοκεραμικές στεφάνες IN-Ceram δίνουν αποδεκτό αισθητικό αποτέλεσμα της αποκατάστασης, ενώ στην περίπτωση που συνδυάζονται με ολοκεραμικές στεφάνες IPS – Empress, τότε η κάλυψη του χρώματος είναι απαραίτητη. Οι ολοκεραμικοί άξονες με ψευδοκολοβώματα In – Ceram Alumina με την αυξημένη αντοχή στην κάμψη, αποτελούν μια καινοτομία που μπορεί να υποσχεθεί πολλά στην κλινική πράξη. 

By the introduction of the current all-ceramic systems (IPS – Empress, In-Ceram) there is a question that comes out; how these systems behave optically, over metallic and all-ceramic posts and cores during the rehabilitation of the endodotically compromised teeth. The aim of this clinical study was to evaluate the colour and the depth of translucency under incident and transmitted white polarized light so that the influence of the underlying core, on the optical behavior of the all-ceramic crowns, would be judged. In order to compare all the possible combinations between the all-ceramic crowns themselves and between them and the natural teeth the study was performed in two clinical situations. The all-ceramic In-Ceram Alumina post and core in a case with all ceramic crowns, especially the heat-pressed IPS Empress, gives an excellent aesthetic result. On the other hand the metal posts and cores in case of an In-Ceram Alumina crown, give an acceptable appearance of the restoration but unluckily in case of an IPS – Empress crown, a core masking is needed. The all-ceramic In Ceram Alumina post and core, with its reported flexural strength, is a very promising innovation for further clinical use. 

Στις αρχές της δεκαετίας του 70 κάνουν την εμφάνιση τους οι υαλοϊονομερείς κονίες. Η συγκολλητική ικανότητα των υλικών αυτών με τους σκληρούς οδοντικούς ιστούς, η αντιτερηδονογόνος συμπεριφορά τους λόγω της απελευθέρωσης φθορίου και η βιολογικότητά τους, τα έκαναν κατάλληλα για τη χρησιμοποίηση τους ως ουδέτερα στρώματα και υλικά αποκαταστάσεων. Οι συμβατικές υαλοϊονομερείς κονίες όμως, είχαν κάποια μειονεκτήματα, όπως οι όχι τόσο καλές φυσικομηχανικές και χημικές ιδιότητες τους έναντι των συνθέτων ρητινών και του αμαλγάματος. Οι προσπάθειες για την ελάττωση των μειονεκτημάτων των συμβατικών υαλοϊονομερών κονιών είχαν σαν αποτέλεσμα την ανακάλυψη των ρητινοτροποποιημένων υαλοϊονομερώνκονιών, οι οποίες περιέχουν εκτός από το οξυ και τη βάση καιρητινώδη συστατικά. Τα υλικά αυτά πλεονεκτούν έναντι των συμβατικών υαλοϊονομερών κονιών γιατί έχουν καλύτερη κλινική συμπεριφορά. Σ’αυτή την εργασία αξιολογήθηκε η επιφάνεια που δίνει μια ρητινοτροποποιημένη υαλοίονομερής κονία, ένα compomer και μια σύνθετη ρητίνη ύστερα από τη λείανση τους με διάφορους συνδυασμούς λειαντικών μέσων. 

Glass-ionomer cements were invented by Wilson and Kent in early 1970. Their good biological properties, their anticaries effect due to fluoride release and their adhesiveness to dental hard tissues made them an attractive material for lining and restorations. Conventional glass ionomer cements have some disantvantages, such as their not so good physico-mechanical and chemical properties comparing to composite resins and amalgam. The effort of the researchers for the improvement of the disantvantages of the conventional glass ionomer cements resulted to the invention of resin-modified glass-ionomer cements. These cements containing not only the acid and the base of the conventional glass ionomer cements but also resin components as part of their composition have better clinical behavior. In this research paper the surface of a resin-modified glass ionomer cement, a compomer and a composite resin, were evaluated after their finishing and polishing with several combinations of finishing and polishing instruments. 

Η προσκολλητική ικανότητα των κονιών στην οδοντίνη επηρεάζει σημαντικά τη συγκράτηση των προσθέσεων. Στην παρούσα έρευνα μελετήθηκε η προσκόλληση στην οδοντίνη τριών διαφορετικών τύπων κονιών (φωσφορικού ψευδαργύρου, πολυκαρβοξυλική, υαλοίονομερής) σε δοκιμασία εφελκυσμού και διάτμησης. Η κονία φωσφορικού ψευδαργύρου παρουσιάζει τη χαμηλότερη προσκολλητική ιδιότητα έναντι των άλλων δύο, ιδιαίτερα στη δοκιμασία διάτμησης. Η προσκολλητική ικανότητα των τριών τύπων κονιών και στις δύο δοκιμασίες ταξινομήθηκε ως εξής: πολυκαρβοξυλική – υαλοϊονομερής – φωσφορικού ψευδαργύρου. 

The retention of the adhesive cements on the dentine is a crusial factor of their adhesive ability. In this project, the retention on the dentine of three different types of cement (zinc phosphate, polycarboxylate, glass ionomer) was tested in a tensile and shearing testing. The zinc phosphate cement presented much tower retentive ability than the other two, especially in the shearing testing. The retentive ability on the dentine of the three types of cements, for both testings, was evaluated as: polycarboxylate > glass ionomer > zinc phosphate. 

Στην εργασία αυτή περιγράφεται η κατασκευή χυτών ενδορριζικών αξόνων σε ενδοδοντικά θεραπευμένα δόντια που έφεραν μεταλλοκεραμικές στεφάνες και παρουσίασαν κάταγμα της μύλης τους. Κύριο χαρακτηριστικό της τεχνικής αυτής είναι η επαναχρησιμοποίηση των ίδιων στέφανων μετά την κατασκευή των αξόνων. Η μέθοδος εφαρμόστηκε σε 25 κλινικά περιστατικά σε διάστημα 3 ετών με επανέλεγχο μετά από 3-6 μήνες. Όλα τα περιστατικά θεωρήθηκαν ικανοποιητικά, στηριζόμενοι τόσο σε κλινικά, όσο και σε ακτινογραφικά ευρήματα. 

Crowned endodontically treated teeth often fracture. In cases in which the utilization of the same existing crowns is decided, the best solution is a cast post-and-core. This paper describes the clinical steps of this method. Emphasis is given to the specific remarks that the clinical practiocioner has to overcome through the clinical procedure. 

Η απότομη αύξηση του αριθμού των Γναθοχειρουργών τα τελευταία χρόνια είχε σαν αποτέλεσμα την ανάλογη αύξηση του αριθμού των εγκλείστων που εξάγονται. Παρουσιάζεται η άποψη, ότι ένας αριθμός από αυτά τα δόντια αφαιρείται αδικαιολόγητα και όχι πάντοτε κάτω από απόλυτες συνθήκες αντισηψίας και προτείνεται η σύσταση επιτροπής ειδικών που θα καθορίσει τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες πρέπει να γίνονται αυτές οι επεμβάσεις. Επισημαίνεται επίσης η νομική διάσταση του θέματος, καθώς και η πιθανότητα η αύξηση των επεμβάσεων να οφείλεται στην υπερπροσφορά υπηρεσιών. 

It is the aim of this paper to suggest that prophylactic removal of an impaction might be as absurd as prophylactic hysterectomy, mammectomy, appendicectomy impactions such as cyst or tumor formation, damage to the adjacent teeth, infection etc, crowding of the teeth is not necessarily one of them, while intra- or postoperative complications are occasionally non negligible. Removal of tooth buds at various stages of development are associated with particular technical difficulties and not uncommonly with psychological problems. The danger of overateatment secondary to recent overabundance of available oral surgical services should not be disregarded. Contamination as a result of inadequate sterilization and legal complications are also discussed. 

Στη μελέτη αυτή διερευνήθηκε η πιθανή μεταβολή στο μέγεθος της γωνίας της κάτω γνάθου 4 χρόνια μετά την εξαγωγή των δοντιών και την τοποθέτηση ολικών οδοντοστοιχιών. Για την έρευνα χρησιμοποιήθηκαν 14 ασθενείς (6 άνδρες και 8 γυναίκες) με σαφείς ενδείξεις εξαγωγής όλων των δοντιών και την τοποθέτηση Ολικών Οδοντοστοιχιών. Από κάθε ασθενή μελετήθηκαν2 πλάγια κεφαλομετρικά ακτινογραφήματα, που πάρθηκαν: α) 1 εβδομάδα και β) 4 χρόνια μετά την αρχική τοποθέτηση των ολικών οδοντοστοιχιών. Παρά την ύπαρξη στατιστικά σημαντικής διαφοράς μεταξύ των δύο μετρήσεων στις δύο χρονικές περιόδους τούτο κρίνεται άνευ σημασίας, δεδομένου ότι η απόλυτη τιμή της διαφοράς (1°) προσεγγίζει το πειραματικό σφάλμα της μεθόδου. Τα αποτελέσματα της μελέτης υποδηλώνουν τη σταθερότητα της γωνίας της κάτω γνάθου. 

The aim of this pilot study was to investigate any changes in the Gonial Angle of the mandible after 4 years of denture wearing. A total of 14 complete denture wearers (6 males, 8 females) were included in this study. Serial lateral cephalometric roentgenograms were made for each subject at the initial insertion of the dentures and 4 years later. One angular measurement (Gonial Angle) was made for each roentgenogram. Measurements before the insertion of the dentures were compared with the measurements taken 4 years later. According to the results, the gonial angle was significantly increased (p<0,05) after the 4 years wearing of complete dentures. However this diffrence (1°) is estimated of none clinical significance.